210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Πολλαπλό παράβολο άσκησης έφεσης

Πολλαπλό (χωριστά για κάθε έναν εκκαλούντα) παράβολο άσκησης έφεσης. Κίνδυνος για μαζική (με συνοπτικές διαδικασίες) απόρριψη, ως απαραδέκτων, όλων των εφέσεων με περισσότερους από έναν εκκαλούντες, οι οποίες ασκήθηκαν μετά την 2/4/2012 (Εφ.Αθ. 4606/2012).

 

 

ΑΡΘΡΟ του Γιάννη Μ. Κοτζαμανίδη, Μέλους του Δ.Σ. και Προέδρου της Επιτροπής Δικαιοσύνης του Δ.Σ.Θ.

 

 

Την ουσιαστική κατάργηση του δευτέρου βαθμού δικαιοδοσίας και την μαζική δικονομική … «σφαγή» χιλιάδων διαδίκων, που άσκησαν το ένδικο μέσο της εφέσεως μετά την 2/4/2012, σηματοδοτεί η ερμηνεία του άρθρου 12 του Ν. 4055/2012, στην οποία κατέληξε η, εντελώς πρόσφατη, υπ’ αριθμ. 4606/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

 

Η εν λόγω απόφαση δέχεται, μεταξύ άλλων, ότι, αν η έφεση ασκείται με το ίδιο δικόγραφο ΑΠΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ διαδίκους και συντρέχει απλή (και όχι αναγκαστική) μεταξύ τους ομοδικία, Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠ’ ΑΥΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΠΡΟΚΑΤΑΒΑΛΕΙ ΧΩΡΙΣΤΟ ΠΑΡΑΒΟΛΟ (200 ΕΥΡΩ).

 

Αν, δηλαδή, ασκείται κοινή έφεση από οκτώ (8) διαδίκους, τότε για το παραδεκτό της άσκησής της δεν αρκεί η προκαταβολή ενός παραβόλου των 200 ΕΥΡΩ, αλλά οκτώ ξεχωριστών παραβόλων συνολικού ποσού … 1600 ΕΥΡΩ (8 Χ 200 ΕΥΡΩ) !!!!!.

 

Με βάση, λοιπόν, την ανωτέρω ερμηνεία της εν λόγω, κυριολεκτικά πρωτοφανούς, δικονομικά απαράδεκτης και, κυρίως, βάναυσα αντισυνταγματικής διάταξης, το Εφετείο Αθηνών ΑΠΕΡΡΙΨΕ, ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ, έφεση πλειόνων διαδίκων, για την οποία προκαταβλήθηκε ένα μόνον (για όλους) παράβολο και όχι τόσα όσα και οι εκκαλούντες.

 

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονισθεί, ότι, με βάση τις παραδοχές της πιο πάνω απόφασης, σε ανάλογες με την προαναφερθείσα περιπτώσεις, το δικόγραφο της έφεσης που ασκήθηκε με ένα (για όλους) παράβολο ΔΕΝ ΔΙΑΣΩΖΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ, ΕΣΤΩ, ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΕΣ, αλλά, αντίθετα, ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ, ως προς όλους !!!!.

 

Κι’ αυτό γιατί, κατά την εν λόγω απόφαση, «στην πράξη κατάθεσης του δικογράφου της έφεσης γίνεται μνεία μόνο του αριθμού του διπλοτύπου, όχι δε και του … ονόματος εκείνου ή εκείνων, που προέβησαν στην κατάθεση του ποσού του διπλοτύπου» !!!!!.

 

Με λίγα λόγια η μεν έφεση πάει … «άκλαυτη», το δε παράβολο παραμένει, παρά ταύτα, επ’ ωφελεία του Ελληνικού Δημοσίου, αφού δεν … γνωρίζει σε ποιόν πρέπει, να το αποδώσει !!!!!.

 

Όπως εύλογα γίνεται αντιληπτό, εάν οι παραδοχές της ανωτέρω, υπ’ αριθμ. 4606/2012, αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών αποτελέσουν πάγια νομολογία όλων των Δευτεροβάθμιων Δικαστηρίων της Χώρας (πράγμα το οποίο μετά βεβαιότητος, για … αυτονόητους λόγους, αναμένεται να συμβεί), τότε ΘΑ ΤΙΝΑΧΘΕΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ, η οποία, αναπόφευκτα, με μαζικές προσφυγές, ΘΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΑΠ’ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ΕΔΔΑ).

 

Πιο συγκεκριμένα η, κατά την πιο πάνω ερμηνεία, εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 12 ν. 4055/2012, ούτε λίγο – ούτε πολύ, θα έχει τις εξής, αυτονόητες και αναπόφευκτες, συνέπειες:

 

Ι.- Με συνοπτικές, κυριολεκτικά, διαδικασίες, δηλαδή, με ένα πάγιο και πανομοιότυπο σκεπτικό μιας σελίδας, θα απορριφθούν μαζικά χιλιάδες εφέσεις με περισσότερους του ενός εκκαλούντες, ως … ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ, χωρίς τα Δευτεροβάθμια Δικαστήρια, να υποβληθούν στον κόπο και τον χρόνο να υπεισέλθουν στην έρευνα της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητάς τους.

 

(Πρόκειται για τις εφέσεις, που ασκήθηκαν μετά την 2/4/2012).

 

Με τον … μαγικό αυτό τρόπο δίνεται η … μοναδική ευκαιρία στην Πολιτεία να λύσει σε … χρόνο ρεκόρ το, αξεπέραστο αδιέξοδο, που δημιουργήθηκε απ’ την ασφυκτική συσσώρευση αδιεκπεραίωτων υποθέσεων στα Εφετεία και, μηδενίζοντας το … κοντέρ, να ξαναρχίσει από … μηδενική βάση την σε δεύτερο βαθμό, απονομή της Δικαιοσύνης !!!!!.

 

Πρόκειται, ασφαλώς, για ασύγκριτα πιο … ανώδυνη, οικονομικά, λύση απ’ το να γίνει το αυτονόητο, δηλαδή, η κάλυψη των κενών σε υλικοτεχνική υποδομή και στελέχωση των Δικαστηρίων (κάλυψη κενών οργανικών θέσεων εφετών κλπ), που, όπως είναι γνωστό ευθύνονται αποκλειστικά για το εκρηκτικό πρόβλημα, το οποίο δημιουργήθηκε.

 

Το ότι, βέβαια, με τέτοιου είδους ευτελή νομοθετικά τεχνάσματα θα χάσει οριστικά ο πολίτης το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά του για την παροχή δικαστικής προστασίας, ελάχιστα φαίνεται να … συγκινεί τους αξιωματούχους εκείνους της Πολιτείας, που επινόησαν τις αντίστοιχες ρηξικέλευθες νομοθετικές … «λύσεις» !!!!.

 

Το μόνο, ίσως, για το οποίο ενδιαφέρονται είναι το γεγονός, ότι τελικά θα επωφεληθεί το Ελληνικό Δημόσιο απ’ τα εκατομμύρια ΕΥΡΩ των παραβόλων, τα οποία ήδη κατέβαλαν οι ατυχείς διάδικοι, προκειμένου να ασκήσουν νομότυπα τις εφέσεις τους, οι οποίες, παρά ταύτα, θα απορριφθούν, τελικά, ως … απαράδεκτες !!!!.

 

Και είναι, βέβαια, γεγονός, ότι το νομοθέτημα, στο οποίο εντάχθηκε η διαβόητη πιο πάνω διάταξη, που επιβάλλει δυσβάσταχτα «χαράτσια» στους διαδίκους για την άσκηση των ενδίκων μέσων, τιτλοφορήθηκε με τον εμφαντικό τίτλο «ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ … ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ».

 

Ουδείς τότε είχε αντιληφθεί, ότι με τον όρο «επιτάχυνση» οι συντάκτες του νομοσχεδίου εννοούσαν αυτό ακριβώς, που πιο πάνω αναλύθηκε.

 

Τώρα, όμως, το πράγμα γίνεται απόλυτα σαφές και ξεκάθαρο. «ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ», κατά την αντίληψη της Ελληνικής Πολιτείας, ασφαλώς και βεβαίως, σημαίνει ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΙΑ!!!!

 

ΙΙ.- Ανεξάρτητα, όμως, απ’ όλα τα παραπάνω, η εφαρμογή, στην πράξη, της ανωτέρω άποψης και ερμηνείας του άρθρου 12 Ν. 4055/2012, είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι θα οδηγήσει στην εκ του αποτελέσματος, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΔΙΚΟΥ ΜΕΣΟΥ ΤΗΣ ΕΦΕΣΗΣ ΚΑΙ, ΕΝ ΤΕΛΕΙ, ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΒΑΘΜΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ.

 

Κι’ αυτό γιατί η πολλαπλή επιβολή ενός τόσο υπέρογκου και εξοντωτικού τέλους, θα καταστήσει, κατά κυριολεξίαν, ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΗ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΔΙΚΟΥ ΜΕΣΟΥ ΤΗΣ ΕΦΕΣΗΣ, εν μέσω καθολικά σοβούσης βαθύτατης και δυσβάστακτης οικονομικής κρίσης.

 

Όπως ορθότατα έχει επισημανθεί, εκ του αποτελέσματος, θα δημιουργηθούν οι συνθήκες μιας εξαναγκαστικής και, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αντισυνταγματικής παρακώλυσης του ύψιστου ατομικού δικαιώματος της προσφυγής στην Δικαιοσύνη, αλλά και της εξουθένωσης των μικρών και μεσαίων οικονομικών δυνατοτήτων διαδίκων.

 

Γεγονός, το οποίο, με την σειρά του θα προκαλέσει την πλήρη, μέχρις μηδενισμού, συρρίκνωση της δικηγορικής ύλης και θα δώσει την χαριστική βολή στην ήδη, υπό την σημερινή της μορφή, καταρρέουσα Δικηγορία, επ’ ωφελεία των μεγάλων δικηγορικών εταιρειών.

 

ΙΙΙ.- Η, με τον πιο πάνω τρόπο, όμως, εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 12 Ν. 4055/2012, είναι βέβαιο, ότι, τελικά, είτε θα καταστεί ανίσχυρη ως ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ, είτε θα εκθέσει την Χώρα μας σε νέες, εξευτελιστικές για το νομικό μας πολιτισμό, ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ απ’ το ΕΔΔΑ.

 

Κι’ αυτό γιατί η επιβολή σε κάθε διάδικο παραβόλου, που, με βάση τις ισχύουσες Ε.Γ.Σ.Σ.Ε, αντιστοιχεί σε … ΕΞΙ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ ΑΝΕΙΔΙΚΕΥΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ (6 Χ 33,57 = 203,82 ΕΥΡΩ), συνιστά, ιδιαίτερα ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ και ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΗ, στην παρούσα διεθνή και ελληνική πραγματικότητα, ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ, η οποία είναι ικανή να παρεμποδίσει, από μόνη της τον διάδικο ν’ ασκήσει το ένδικο μέσο της έφεσης.

 

Υπό την έννοια, δε, ακριβώς αυτή η ανωτέρω διάταξη θεσπίζει ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ο οποίος, ειδικά με την ερμηνεία που, κατά τα ανωτέρω, δόθηκε με την Εφ.Αθ. 4606/2012, καθίσταται, πλέον, ΥΠΕΡΜΕΤΡΟΣ και, άρα, ΜΗ ΑΝΕΚΤΟΣ, απ’ τις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της Ε.Σ.Δ.Α.

 

Γι’ αυτόν δε ακριβώς το λόγο η ως άνω διάταξη τυγχάνει ΑΝΙΣΧΥΡΗ και ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΑ, ως αντίθετη στις ως άνω υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις.

 

Ετσι έκρινε και το ΕΔΔΑ (υπόθεση Κούτρας κατά Ελλάδος), δεχθέν, ότι ναι μεν η θέσπιση δικονομικών διατάξεων, είναι προνόμιο του Εθνικού Νομοθέτη, πλην, όμως, οι εν λόγω διατάξεις δεν μπορούν να αποκλείουν την αποτελεσματική πρόσβαση στο Δικαστήριο (παράβαση άρθρ. 6 Α’ της ΕΣΔΑ).

 

IV.- Ο πιο πάνω αναλυτικά περιγραφόμενος αποκλεισμός του πολίτη απ’ το αγαθό της απονομής της Δικαιοσύνης, θα καταστεί, φυσικά, ΠΛΗΡΗΣ και ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ, εάν την ανωτέρω Νομολογία του Εφετείου Αθηνών υιοθετήσει και ο Αρειος Πάγος (πολλαπλά για κάθε αναίρεση τέλη των 300 ΕΥΡΩ, όσα και οι αναιρεσείοντες).

 

Ανεξάρτητα, λοιπόν, απ’ τις όποιες εύλογες και δικαιολογημένες διαφωνίες εγείρει κάποιος για την ορθότητα της πιο πάνω δοθείσης απ’ το Εφετείο Αθηνών ερμηνείας στο άρθρο 12 Ν. 4055/2012 (η συνεκδίκαση, η σώρευση και η ένωση στο ίδιο δικόγραφο πλειόνων αξιώσεων αποσκοπεί στην οικονομία της δίκης, δηλαδή στο περιορισμό και όχι στον … πολλαπλασιασμό των εξόδων) στο σοβαρότατο αυτό ζήτημα ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΛΥΣΗ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

 

Η μοναδική δε και συνταγματικά προσήκουσα λύση είναι να αναγνωρισθεί το κραυγαλέα εσφαλμένο της πιο πάνω νομοθετικής ρύθμισης και ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΠΡΟΔΗΛΩΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 12 Ν. 4055/2012, που επιβάλλει δυσβάστακτα και εξοντωτικά τέλη (παράβολα) για το παραδεκτό της άσκησης των ενδίκων μέσων.

 

Προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να εκτιμηθεί ιδιαίτερα το αυτονόητο δεδομένο, ότι η απονομή της Δικαιοσύνης και η ανεμπόδιστη πρόσβαση στην δικαστική προστασία ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑ … ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟ ΑΓΑΘΟ, ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.

 

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το ελάχιστο, το οποίο επιβάλλεται την στιγμή αυτή να γίνει, είναι να ψηφισθεί, με ειδική τροπολογία, ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ, που να καθιστά σαφές, ότι το θεσπιζόμενο με το άρθρο 12 Ν. 4055/2012 παράβολο άσκησης ενδίκων μέσων είναι ΕΝΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΚΟ ΜΕΣΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΑ ΔΙΑΔΙΚΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΣΚΕΙ, ανεξάρτητα απ’ τον αριθμό των διαδίκων και την συνδρομή απλής ή αναγκαστικής μεταξύ τους ομοδικίας.

 

Με δεδομένη δε την απόλυτη και συνεπή δημοκρατική ευαισθησία και την υποδειγματική προσήλωση στους θεσμούς του νυν Υπουργού Δικαιοσύνης, εύλογα η Νομική Κοινότητα και η Κοινωνία, γενικώτερα, αναμένουν απ’ αυτόν να δώσει μια τολμηρή και προσήκουσα λύση στα σοβαρότατα προβλήματα, τα οποία ήδη δημιούργησε η, αποπνέουσα αποφορά ολοκληρωτικών αντιλήψεων, πιο πάνω διάταξη, μετά και την τελευταία ερμηνεία και εφαρμογή της απ’ τα Δευτεροβάθμια Δικαστήρια της Χώρας.

 

 

 

 

Γιάννης Μ. Κοτζαμανίδης

Μέλος του Δ.Σ. και Πρόεδρος

της Επιτροπής Δικαιοσύνης του

Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

 

 

  

 

     

 

 

 

                                                             

 

 

 

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.