210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ(=Ε.Κ.) ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ ΤΟΥ ΖΗΜΙΟΓΟΝΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ 4438/2016 ΝΕΟ

Η  ΘΕΣΗ   ΤΟΥ  ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΥ  ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ [= Ε.Κ. ]  ΕΝΑΝΤΙ  ΤΟΥ  ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ  ΤΟΥ  ΖΗΜΙΟΓΟΝΟΥ  ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ  ΜΕΤΑ  ΤΟ Ν. 4438/2016 [ ΦΕΚ   αρ.  220  της  28-11-2016 ]              

Αθαν. Γ.Κρητικού , Αντιπροέδρου  του  Α.Π. , ε.τ.

Δημοσιεύεται στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου τεύχος Ιανουάριος 2017

        Μία  από  τις  σημαντικές  διατάξεις  του  Π.Δ. 237/1986  είναι και  η διάταξη του  εδαφίου  γ′ της  παρ. 1 του  άρθ.  19  του  Π.Δ. 237/1986 . Η διάταξη   αυτή  καθιερώνει  την υποχρέωση   του  Επικ. Κεφαλαίου να  καταβάλει  αποζημίωση  στα παθόντα  πρόσωπα  σε  περίπτωση, μεταξύ  άλλων ,   που ο ασφαλιστής  πτώχευσε  ή  η σε  βάρος  του εκτέλεση  απέβη  άκαρπη ή  ανακλήθηκε η άδεια  λειτουργίας ασφαλιστικής  επιχείρησης ένεκα  παραβάσεως  νόμου. Η  διάταξη  αυτή  συμπληρώνεται    από  τη  διάταξη  της  παρ. 4  του  άρθ. 25  του  ιδίου   άνω  Π.Δ. Ορίζει  η τελευταία   αυτή  διάταξη  τα  ακόλουθα :   «Από  την  ημερομηνία  που  η ασφαλιστική  επιχείρηση   κηρύσσεται  σε  κατάσταση  πτώχευσης  ή ανακαλείται  η άδεια  λειτουργίας  της   για  παράβαση  νόμου , το  Επικουρικό Κεφάλαιο   υπεισέρχεται  αυτοδίκαια    στο  σύνολο  των  δικαιωμάτων  και  υποχρεώσεων  της  ασφαλιστικής  επιχείρησης  που  πηγάζουν   από  ασφαλιστικές  συμβάσεις  του  κλάδου  αστικής  ευθύνης  από  χερσαία  αυτοκίνητα  οχήματα . Εκκρεμείς  δίκες  συνεχίζονται  χωρίς  άλλο  από  το      Επικουρικό  Κεφάλαιο ».

          Από  τις  παραπάνω  διατάξεις  βασική  διάταξη είναι  η πρώτη , αφού  αυτή  δημιουργεί  την  υποχρέωση   του Επικ. Κεφ. Η  δεύτερη  διάταξη  αποτελεί  το  έρεισμα  για  την υπεισέλευση  του Ε.Κ.   στα  δικαιώματα  και  στις  υποχρεώσεις  της  ασφαλιστικής  επιχείρησης  που  πηγάζουν  από  ασφαλιστικές  συμβάσεις του  κλάδου  αστικής  ευθύνης από   χερσαία  αυτοκίνητα  οχήματα.  Ειδικότερα  από  τη  στιγμή  που ο νόμος    με  την  πρώτη  άνω  διάταξη  καθιερώνει  την  υποχρέωση   του Επικ. Κεφ.  για  αποζημίωση  του  παθόντος  , αμέσως ανακύπτει  το  ερώτημα καθορισμού  του  τρόπου  με  τον  οποίο αυτό  θα  αναλάβει την  υποχρέωση  αποζημιώσεως  του  παθόντος. Κατά  το  πνεύμα  της  πρώτης  άνω   διατάξεως ο νομοθέτης αντί της  συμβατικής  ειδικής  διαδοχής  στην υποχρέωση [ αναδοχή  χρέους ] , καθιερώνει   την οιονεί  καθολική  διαδοχή   , δηλαδή την  εκ  του  νόμου  υπεισέλευση  του  Επικ. Κεφ.  στο  σύνολο  των  δικαιωμάτων  και  υποχρεώσεων  του  ασφαλιστή  που  πηγάζουν  από  ασφαλιστικές  συμβάσεις  του  κλάδου  αστικής  ευθύνης  από  χερσαία  αυτοκίνητα  οχήματα. Το   τελευταίο  εδάφιο  είναι  διάταξη δικονομική. Ο νόμος   αντί  της  βιαίας  διακοπής  της  δίκης [ βλ.  ΚΠολΔ  286  επ. ] επιλέγει   την εκ  του  νόμου  αυτόματη  υπεισέλευση   του  Επικ. Κεφ.  στη  δικονομική  θέση  του  ασφαλιστή [ ως  ενάγοντος, εναγομένου , προσεπικαλούμενου ].

         Σημειώνεται  ότι  η παραπάνω  διάταξη  του  άρθ. 25  παρ. 4  του Π.Δ.  237/1986     καταργήθηκε  εξολοκλήρου  με τη  λιτή  διάταξη  του άρθ. 53  του πρόσφατου  ν. 4438/2016 [  ΦΕΚ  αρ. 220  τ.Α′   της  28-11-2016]. H  Αιτιολογική  Έκθεση  [ βλ.  στον  ΚΝοΒ  2016, σ. 2896 ] επί  του  τελευταίου  αυτού νόμου  στο  άρθρο αυτής  55 [  που  ακολούθως  έλαβε  τον  αριθμό  53 ]  ορίζει  τα  ακόλουθα : ″ Η εν  λόγω  παρ. 4  του  άρθρου  24  του ν. 489/1976 , όπως    κωδικοποιήθηκε ως  παρ. 4  του  άρθρου  25  του  π.δ.  237/1986  , έρχεται  σε  αντίθεση  με  το  ν. 4364/2016, καθώς σκοπός της  θέσπισης  του  άρθρου  242 του ν. 4364/2016  ήταν η συμπερίληψη  των  εργασιών  σε  περιπτώσεις  ανάκλησης  της άδειας  λειτουργίας   και εκ παραδρομής  δεν καταργήθηκε  η ως  άνω  διάταξη″. Ειδικότερα  θα  μπορούσε  κανείς  να  σκεφθεί   ότι  δεν εδικαιολογείτο η διατήρηση της  διατάξεως  της  παρ. 4  του  άρθ. 25  του π.δ. 237/1986  μετά την παρ. 3  του  άρθ. 242  του ν. 4364/2016  που  όριζε  ότι  ″Ο ασφαλιστικός  εκκαθαριστής  γνωστοποιεί  στο  Επικουρικό Κεφάλαιο  την  αναλυτική  κατάσταση  με  τις  βεβαιωμένες  απαιτήσεις  από  ασφαλίσεις  αστικής  ευθύνης αυτοκινήτων , καθώς  και  κάθε  επικαιροποίηση  αυτής.Το  Επικουρικό  Κεφάλαιο  καταβάλει  αποζημίωση  σε  κάθε  δικαιούχο   με  βάση  την κατάσταση  του  προηγούμενου  εδαφίου   και σύμφωνα  με  τα  προβλεπόμενα  στον  κ.ν. 489/1976″.  Βέβαια  μετά   την κατάργηση της  παρ. 4  του  άρθ. 25  του π.δ. 237/1986  κατά τα  ανωτέρω   προκαλεί  προβληματισμούς  η διατήρηση  της  παρ. 9  του  άρθ. 248  του ν. 4364/2016 που  ορίζει  για  τις  υφιστάμενες  κατά την  31-12-2015   ασφαλιστικές  εκκαθαρίσεις  ότι  το Επικουρικό  Κεφάλαιο  υπεισέρχεται  αυτοδικαίως  στις  υποχρεώσεις  και  τα   δικαιώματα  της  υπό  ασφαλιστική  εκκαθάριση ασφαλιστικής  επιχείρησης , διαχειρίζεται  από  κοινού  με  τον ασφαλιστικό  εκκαθαριστή  το  χαρτοφυλάκιο  κλάδου  αστικής  ευθύνης  αυτοκινήτων  και  υποχρεούται  να  καταβάλει  στον  ασφαλιστικό  εκκαθαριστή   το  ποσό  που  αντιστοιχεί …..   Βλ.  επισήμανση  του  θέματος  και  στην  ΕπΣυγκΔ  2016, 432. Εδώ  πρέπει  να  τονισθεί ότι δεν  εθίγη η διάταξη  του  άρθ. 19  παρ. 1  εδάφιο  γ′  του Π.Δ.  237/1986  που  καθιερώνει την  υποχρέωση  του Επικ. Κεφ.  προς  αποζημίωση  του  θύματος  τροχαίου  ατυχήματος. Δηλαδή  καταργήθηκε  η διάταξη  που ρυθμίζει  τον τρόπο αναλήψεως  της  υποχρεώσεως  από το  Επικ. Κεφ.

Δεν  υπάρχει  στον  τελευταίο  αυτόν  νόμο  καμία  σαφής  ένδειξη  για  το τι   ευθέως  θα  ισχύσει  στις  περιπτώσεις  που  ρύθμιζε η καταργηθείσα  διάταξη. Κατά  την  ορθότερη  άποψη η κάλυψη του  κενού  θα  γίνει

 

με  τη  συνδυασμένη   εφαρμογή  των  κρινομένων ως  καταλλήλων  διατάξεων  που  θα  αντληθούν  από τον   ομοίως   σχετικώς  πρόσφατο  ν. 4364/5-2-2016, με την  παρ. 1 του  άρθ. 278   του οποίου  καταργήθηκε  από  1-1-2016  το ν. δ. 400/1970  περί  Ιδιωτικής  Επιχειρήσεως Ασφαλίσεως.

Επομένως  σε  περίπτωση  πτωχεύσεως   ή  οριστικής  ανακλήσεως  της  άδειας  λειτουργίας  ασφαλιστικής  επιχειρήσεως   που  ασκεί  τον  κλάδο  αστικής  ευθύνης   για  ζημιές  από  αυτοκίνητα , για  την οποία  σύμφωνα  με  το  εδάφιο γ ′ της  παρ. 1  του  άρθ.  19  του Π.Δ. 237/1986   ανακύπτει  περίπτωση  ευθύνης  του  Επικουρ. Κεφαλαίου  έναντι  του  παθόντος  τρίτου ,  θα  γίνει  προσφυγή  στο ν. 4364/2016   για την  ανεύρεση  των  εφαρμοστέων  διατάξεων. Από  τη  σχετική  έρευνα ως  πλέον  πρόσφορες διατάξεις  θεωρούνται  οι  παρακάτω :

Σύμφωνα  με  την παρ. 1 του  άρθ. 235  του Ν.4364/2016   [ έναρξη   διαδικασιών  εκκαθάρισης ]   Η  εποπτική  Αρχή  είναι  η μόνη  αρμόδια   να  ανακαλέσει  την  άδεια  λειτουργίας  ασφαλιστικής  επιχείρησης   του  άρθρου  220  του  παρόντος. Στην  περίπτωση  αυτή  ακολουθεί  το  στάδιο  ασφαλιστικής  εκκαθάρισης , εκτός  αν άλλως  ορίζεται  στην  απόφαση. Περαιτέρω  κατά την  παρ. 4  του  ιδίου  άνω  άρθρου « Τριάντα  ( 30 )  ημέρες   μετά  την  ανάκληση  της  άδειας  λειτουργίας   ασφαλιστικής  επιχείρησης  θεωρούνται  αυτοδίκαια  λυμένες όλες  οι  ασφαλιστικές  συμβάσεις  της. Η  Εποπτική  Αρχή  μπορεί  με  απόφασή  της  να  παρατείνει , για  ένα ή  περισσότερα  ασφαλιστικά  χαρτοφυλάκια , το χρονικό  διάστημα   του  πρώτου  εδαφίου   της  παρούσας, για  όσο  χρόνο βρίσκεται  σε  εξέλιξη  η διαδικασία  του  άρθρου  228   του  παρόντος ». Εξάλλου    κατά την  τελευταία  παρ. 7  του  ιδίου  άνω  άρθρου  « Ασφαλιστική  επιχείρηση  δεν κηρύσσεται  σε  πτώχευση  ούτε  είναι  δυνατό   να  ανοίξει  επ’αυτής   προπτωχευτική  διαδικασία  εξυγίανσης. Λύση  , για  οποιονδήποτε  λόγο , του  νομικού  προσώπου  ασφαλιστικής  επιχείρησης  δεν  μπορεί  να  επέλθει  εφόσον  η Εποπτική  Αρχή   δεν  έχει  προηγουμένως  ανακαλέσει  την  άδεια  λειτουργίας της  επιχείρησης σύμφωνα  με  την  παρ.1  του  παρόντος  άρθρου».

 Από  την  παραπάνω  διάταξη , σύμφωνα  με την  οποία  η ασφαλιστική  επιχείρηση   δεν  κηρύσσεται  σε  πτώχευση   , προκύπτει  ότι  έμμεσα  καταργήθηκε   από   το  εδάφιο  γ′  της  παραγράφου  1  του  άρθ. 19 του  Κ.Ν.  489/1976  το  μέρος  εκείνο  κατά  το  οποίο  η  πτώχευση  του  ασφαλιστή  αποτελούσε  λόγο ευθύνης  του  Ε.Κ. έναντι  του  παθόντος  τρίτου.

Περαιτέρω  ενδιαφέρουσες  είναι  ορισμένες  διατάξεις  του  άρθ. 242  του Ν. 4364/2016  που  έχει  τίτλο  ″ Εργασίες  εκκαθάρισης – Εξασφάλιση  και  αναγγελία  απαιτήσεων  από  ασφάλιση. 

Πηγή : Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου Τεύχος Ιανουάριος 2017

Για να διαβάσετε το πλήρες κείμενο της απόφασης μαζί με τα σχόλια και τις παρατηρήσεις θα πρέπει να είστε συνδρομητής στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου ή στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ο Σόλων Βy Google 

Για να αποκτήσετε την δυνατότητα αντιγραφής και επικόλλησης και όχι απλής ανάγνωσης στα Άρθρα και στην Νομολογία κάντε πρώτα Login εδώ  

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2016_Μεσαία_εικόνα

Εάν επιθυμείτε να γίνεται τώρα συνδρομητής και να ενημερώνεστε υπεύθυνα μέσα από τις στήλες του περιοδικού τότε πατήστε εδώ (Για εγγραφή στο περιοδικόκαθώς επίσης και για να λαμβάνετε άμεσα στο email σας ειδήσεις νομικού ενδιαφέροντος, σχολιασμένη επίκαιρη νομολογία, και νομικά άρθρα και σύνοψη της σημαντικότερης Νομολογίας- Αρθρογραφίας -Νομοθεσίας των τελευταίων μηνών.

Εάν είστε συνδρομητής πατήστε στο σύνδεσμο λίγο πιο κάτω με την ένδειξη (Για να διαβάσετε περισσότερα πατήστε εδώ και συμπληρώστε τους κωδικούς σας. 

Εάν δεν τους έχετε ακόμα προμηθευτεί πατήστε τώρα εδώ ή επικοινωνήστε στο 210.9824002ή στο 6977.000500   

Email:    Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   

...

legal bank

. ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ_ΕΓΓΡΑΦΗ.png_04-01-2013-2

ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ NEWSLETTERS
>>πατήστε εδώ<<
 ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΕΜΑΣ

 

Newsletter

Για εγγραφή στο newsletter συμπληρώστε εδώ το email σας.

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.