210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Αρθρα - Απόψεις

Δεν απαιτείται επίδοση και στην Ασφαλιστική εταιρία του

κράτους µέλους

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

∆ΕΕ C-306/12 (δεύτερο τµήµα)

της 10ης Οκτωβρίου 2013 (*)

«Ασφάλιση αστικής ευθύνης προκύπτουσας από την κυκλοφορία

αυτοκίνητων οχηµάτων και έλεγχος της υποχρεώσεως προς ασφάλιση

της ευθύνης αυτής – Οδηγία 2009/103/ΕΚ

Άρθρο 21, παράγραφος 5

Αντιπρόσωπος για τον διακανονισµό των ζηµιών

Εξουσία αντικλήτου

Εθνική νοµοθετική ρύθµιση η οποία εξαρτά την εγκυρότητα της

κοινοποιήσεως από την ύπαρξη ρητού διορισµού αντικλήτου

Σύµφωνη ερµηνεία»

Στην υπόθεση C-306/12

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών σε συνεργασία με την
Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

 

ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Αστική ευθύνη των εμπλεκομένων μερών-Ανάδειξη σύγχρονων προβλημάτων δικαστηριακής πρακτικής

24 -  25 Σεπτεμβρίου 2010

Ξενοδοχείο ΑΣΤΗΡ

 Πάτρα

 

Η κατωτέρω εισήγηση δημοσιεύεται και στην

Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

 

Εισήγηση : Φωτίου Α. Σταθόπουλου

Δικηγόρου Αθηνών

 

 

ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΤΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ –

ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΕΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΣΕ 20ΕΤΗ – ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ


 

 

ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΨΥΧΙΚΗΣ ΟΔΥΝΗΣ ΕΠΙ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΟΤΗΤΑΣ
 
ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ 
ΚΑΙ Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ 864/2007 (ΡΩΜΗ ΙΙ)
 
Υπό Γεωργίου Αμπατζή 
τ. Δικηγόρου Πατρών

 

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών σε συνεργασία με την 
Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου
 
ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ
Αστική ευθύνη των εμπλεκομένων μερών-Ανάδειξη σύγχρονων προβλημάτων δικαστηριακής πρακτικής
24 -  25 Σεπτεμβρίου 2010
Ξενοδοχείο ΑΣΤΗΡ
 Πάτρα
 
Η κατωτέρω εισήγηση δημοσιεύεται και στην
Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου
 
Εισήγηση : Φωτίου Α. Σταθόπουλου
Δικηγόρου Αθηνών
 
 
ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΤΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ –
ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΕΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΣΕ 20ΕΤΗ – ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ

 

Άρθρα – Απόψεις

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Ένας Κοινωνικός Θεσμός στο Στόχαστρο του Εθνικού Νομοθέτη

Η Αντίθεση των διατάξεων του άρθρου 4
του Νομου 4092/2012
προς το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
και τη νομολογια του ΔΕΚ

Υπό Γεωργίου Αμπατζή, Δικηγόρου ε.τ.

Ι. Εισαγωγή και διάγραμμα μελέτης

Το Νοέμβριο του έτους 2012 το ελληνικό κράτος επιφύλαξε, μέσω της νομοθετικής του
εξουσίας, μία δυσάρεστη έκπληξη για τους πολίτες του. Μέσα σε ένα νομοθέτημα το οποίο
περιελάμβανε φιλόδοξες ρυθμίσεις για την αξιοποίηση της ακίνητης δημόσιας περιουσίας, πέ-
ρασαν και διατάξεις που αφορούν το Επικουρικό Κεφάλαιο (εφεξής ΕΚ). Με τις διατάξεις
αυτές περικόπτονται δραστικά οι αποζημιώσεις που αυτό ήταν υποχρεωμένο να καταβάλει
στους παθόντες σε τροχαίο ατύχημα με βάση το νομοθετικό καθεστώς που ίσχυε μέχρι τότε.
Εκτός όμως από τους ποσοτικούς αυτούς περιορισμούς, οι οποίοι μάλιστα έχουν και ανα-
δρομική ισχύ, θεσπίζονται και αυστηροί δικονομικοί περιορισμοί στην άσκηση των δικαιωμά-
των των παθόντων κατά του ΕΚ (τήρηση προδικασίας και αναστολή της αναγκαστικής
εκτέλεσης).
Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να καταδείξει ότι οι εν λόγω διατάξεις δεν επι-
τρέπεται να εφαρμοσθούν από τον έλληνα δικαστή, αφού αυτές, εκτός από τον καθαρά αν-
τισυνταγματικό τους χαρακτήρα, έρχονται σε άμεση αντίθεση προς το δίκαιο της
ευρωπαϊκής ένωσης και τη νομολογία του δικαστηρίου των ευρωπαϊκών κοινοτήτων (εφε-
ξής ΔΕΚ).
Για την τεκμηρίωση αυτής της θέσης ακολουθείται στην παρούσα μελέτη η εξής δομική
συγκρότηση: 1) Γίνεται κατ'αρχήν περιληπτική παρουσίαση των νέων ρυθμίσεων και της προ-
σπάθειας αιτιολόγησής τους από το νομοθέτη (παρ. ΙΙ). 2) Ακολουθεί η κριτική των νέων
αυτών διατάξεων και η αντιμετώπισή τους από την πρόσφατη νομολογια, η οποία στη συν-
τριπτική της πλειοψηφία αρνήθηκε να τις εφαρμόσει (παρ. ΙΙΙ). 3) Επισημαίνεται στη συνέ-
χεια η ανάγκη που υπάρχει να δοθεί στον έλληνα εφαρμοστή του δικαίου μία σταθερή
θεωρητική βάση και μία αντίστοιχη πυξίδα για την ερμηνεία του δικαίου της ευρωπαϊκής
ένωσης καθώς επίσης και για τον τρόπο που αυτός θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις ρυθμίσεις
του εθνικού νομοθέτη, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με το κοινοτικό (ενωσιακό πλέον) δίκαιο (παρ. IV). 4) Τη θεωρητική αυτή δογματική βάση προσφέρει στον εθνικό δικαστή και στον έλληνα νομικό της πράξης γενικά η ίδια η φύση και η ιεραρχική υπεροχή του ενωσιακού
έναντι του εσωτερικού δικαίου, όπως η υπεροχή αυτή αναλύεται στη νομική φιλολογία και τη
νομολογία του ΔΕΚ. Παράλληλα την ερμηνευτική πυξίδα αυτού του δικαίου την προσφέρει
η νομολογία του ΔΕΚ (παράγραφος V). 5) Επειδή το θέμα που απασχολεί αυτή την εργασία
ρυθμίζεται από κοινοτικές Οδηγίες, ακολουθεί ο ειδικώτερος προσδιορισμός της φύσης, της
λειτουργίας και της ερμηνείας των Οδηγιών (παρ. VI). 6) Επισημαίνεται ιδιαίτερα η υποχρέ-
ωση του εθνικού δικαστή να μην εφαρμόζει το εσωτερικό του δίκαιο όταν αυτό έρχεται σε
αντίθεση με τις διατάξεις των Οδηγιών, αλλά να μεριμνά ώστε μέσω της ερμηνείας να πραγ-
ματώνεται και στη χώρα του ο σκοπός της Οδηγίας και το πρακτικό αποτέλεσμα το οποίο
αυτή επιδιώκει, όπως πάγια δέχεται ο Άρειος Πάγος με την πρόσφατη νομολογία του (παρ.
VII). 7) Ακολουθεί η αναφορά των κοινοτικών Οδηγιών οι οποίες ρυθμίζουν την υποχρεωτική
ασφάλιση της αστικής ευθύνης και η ερμηνεία τους από το ΔΕΚ, η οποία ερμηνεία είναι αυ-
θεντική και δεσμευτική για τον εθνικό δικαστή, σύμφωνα με τη νομολογία του Αρείου
Πάγου. Ιδιαίτερα τονίζεται η σημασία της υπ'αριθ. C-62/2001 απόφασης του ΔΕΚ (υπόθεση
Evans), με την οποία κρίθηκε ότι ο οργανισμός αποζημιώσεως κάθε κράτους μέλους (δηλ.
το ΕΚ) είναι υποχρεωμένο να αποζημιώνει τους παθόντες με βάση τα ελάχιστα ποσά υπο-
χρεωτικής ασφάλισης, τα οποία προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία (παρ. VIII). 8)
Στη συνέχεια γίνεται παρουσίαση των αντίθετων απόψεων που υποστηρίχθηκαν στη νομική
φιλολογία και υιοθετήθηκαν από μέρος της νομολογίας όπως επίσης και η κριτική αυτών των
απόψεων (παρ. ΙΧ). 9) Για τη διευκόλυνση των αναγνωστών ακολουθεί παράρτημα, στο οποίο
περιλαμβάνονται σε αποσπάσματα οι σκέψεις των κρίσιμων αποφάσεων του ΔΕΚ, στις οποίες
παραπέμπει αυτή η εργασία (παρ. Χ).
ΙΙ. Η νέα νομοθετική ρύθμιση και η αιτιολόγησή της
Πρέπει να τονισθεί εκ προοιμίου ότι σκοπός αυτής της εργασίας είναι να καταδείξει την
αντίθεση που δημιουργείται με τις νέες ρυθμίσεις, και κυρίως με τους ποσοτικούς περιορι-
σμούς που εισάγονται στις αποζημιώσεις των παθόντων εκ μέρους του ΕΚ, μεταξύ του εθνι-
κού και του ευρωπαϊκού (ενωσιακού) δικαίου, η οποία αντίφαση και πρέπει να αρθεί από τον
εθνικό δικαστή με την άρνηση εφαρμογής των διατάξεων αυτών του εσωτερικού δικαίου
στο μέτρο που αυτό αντιστρατεύεται το ενωσιακό δίκαιο. Για την πληρότητα όμως της ανάλυσης θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο να γίνει αναφορά στην πρόσφατη νομολογια των ελληνικών δικαστηρίων, τα οποία στη συντριπτική τους πλειοψηφία αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τις
διατάξεις αυτές, και να αναλυθεί η φύση του δικαίου της ευρωπαϊκής ένωσης όπως επίσης
και η δέσμευση του έλληνα εφαρμοστή του δικαίου που προκύπτει από τις κοινοτικές οδηγίες
και τις αποφάσεις του ΔΕΚ.
Η νέα ρύθμιση εισάγεται με το άρθρο 4 του Νόμου 4092/2012, με το οποίο τροποποιήθηκαν οι διατάξεις του κωδικοποιημένου ΠΔ 237/1986 που ρυθμίζουν την ίδρυση και τη λειτουργία του ΕΚ. Οι τροποποιήσεις αυτές είναι σε γενικές γραμμές οι ακόλουθες:

 


 

Αντιστάθμισμα στην εξάρτηση της ισχύος της οδηγίας από τη συμμόρφωση του εθνικού
νομοθέτη προς τις διατάξεις αυτής, την ορθή δηλαδή και εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσω-
τερικό δίκαιο, παρέχει το ΔΕΚ μέσα από τους κανόνες ερμηνείας της τους οποίους αυτό έχει
υιοθετήσει με τρόπο πάγιο.


 

Συγκεκριμένα το τελευταίο έχει αποφανθεί ότι όταν το ΕΚ καλείται να αποζημιώσει το θύμα ενός
τροχαίου ατυχήματος η υποχρέωσή του αυτή προσδιορίζεται μέσα στα όρια που προβλέπει
η Δεύτερη Οδηγία (84/5/ΕΚ)

 


 

ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΑΘΗΝΩΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΩΛΕΤΤΗ

 

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ

 

Κριτική θεώρηση των νέων διατάξεων περί Επικουρικού Κεφαλαίου:
Τα θύματα και οι πρώην ασφαλισμένοι ως έμμεσοι χρηματοδότες του Επικουρικού Κεφαλαίου»*

Ηλίας Ι. Κλάππας, Δικηγόρος,
Μέλος Δ.Σ. του Δ.Σ.Πειραιά

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ι Νομοθετικές τροποποιήσεις με το άρθρο 4 ν.4092/2012
ΙΙ Οι χρηματοδότες του Επικουρικού Κεφαλαίου
ΙΙΙ Προσφορότητα και αναγκαιότητα της λύσης που επέλεξε ο νομοθέτης – Προβληματισμοί περί δημοσίου συμφέροντος
IV Η Δικαιοσύνη απέναντι στο άρθρο 4 ν.4092/2012
Α Τα δικαστήρια είναι κατά το Σύνταγμα και το νόμο μόνα αρμόδια να εφαρμόσουν ή να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις και όχι το Επικουρικό Κεφάλαιο
Β Ο ισχυρισμός περί περιορισμού της ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου αποτελεί ένσταση και δεν λαμβάνεται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο
Γ Αντισυνταγματικότητα του νόμου και αντίθεσή του με την ΕΣΔΑ και το κοινοτικό δίκαιο
1 Η επιβολή ανώτατου ορίου 6.000 ευρώ στην υποχρέωση αποζημίωσης του Επικουρικού Κεφαλαίου για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης
2 Η επιβολή ανώτατου ορίου αποζημίωσης των ζημιωθέντων και κλιμακωτής μείωσης της δικαιούμενης αποζημίωσης, σε περίπτωση πτώχευσης ή ανάκλησης άδειας ασφαλιστή
3 Υποχρεωτική εξώδικη προδικασία
4 Αναστολή αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του Επικουρικού Κεφαλαίου
5 Περί της αναδρομικής εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 4 ν.4092/2012
V Αντί επιλόγου

* Το παρόν άρθρο βασίστηκε σε εισήγηση που παρουσιάστηκε στις 15-2-2013 στο Επιστημονικό Συνέδριο που διοργάνωσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου το διήμερο 15/16-2-2013 στη Θεσσαλονίκη με θέμα «Επικουρικό Κεφάλαιο: Δικαιοπολιτικά ζητήματα εναρμόνισης του άρθρου 4 του Ν.4092/2012 με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία».


 

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.