210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Πρόσκρουση ΙΧΕ οχήματος επί προπορευόμενης μοτοσικλέτας Υποχρέωση Κίνησης στο άκρο Δεξιό του οδοστρώματος ΝΕΟ

Πρόσκρουση ΙΧΕ οχήματος επί προπορευόμενης μοτοσικλέτας

Υποχρέωση Κίνησης στο άκρο Δεξιό του οδοστρώματος

άρθρον 16 §§ 1, 3 του Ν. 2696/1999

(Δημοσιεύεται στην ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ τεύχος Απρίλιος 2018)

 Ο αναιρεσίβλητος οδηγός ΙΧΕ οχήματος, κινούμενος με υπερβολική ταχύτητα και σε κατάσταση μέθης (0,76 0/00 κατά λίτρο αίματος) δεν αντελήφθη τον προπορευόμενο αυτού οδηγό μοτοσικλέτας με αποτέλεσμα να επιπέσει με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του αυτοκινήτου του επί του οπισθίου τμήματος της μοτοσικλέτας.

Αναιρείται κατ΄άρθ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ εφετειακή απόφαση που έκρινε 30 % συνυπαίτιο τον προπορευόμενο οδηγό μοτοσικλέτας λόγω μέθης (0,87 0/00 ανά λίτρο αίματος) και διότι δεν εκινείτο πλησίον του δεξιού άκρου της λωρίδος κυκλοφορίας ή κατά το δυνατόν στο μέσον αυτής (άρθρ.16 §§ 1, 3 του Ν. 2696/1999), αλλά κοντά στην μονή διακεκομμένη γραμμή, με την οποίαν διαχωρίζονται μεταξύ τους οι δύο λωρίδες κυκλοφορίας (άρθρ. 12 § 1, 16 §§ 1, 3, 19 § 1 και 42 του ΚΟΚ).

Στην προσβαλλομένη απόφαση δεν μνημονεύεται σε ποιο ακριβώς σημείο του οδοστρώματος εκινείτο το Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, το πλάτος του οποίου (αυτοκινήτου) είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερο του δικύκλου μοτοποδηλάτου, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί με βεβαιότητα αν ήταν, κατά λογική αναγκαιότητα, δυνατή η επί του οπισθίου μέρους του οδηγούμενου δικύκλου μοτοποδηλάτου πρόσκρουση του όπισθεν αυτού κινουμένου οχήματος.

 

Μέθη Οδηγού Μοτοσικλέτας

Αιτιώδης Συνάφεια

 

Στην προσβαλλομένη Εφετειακή απόφαση δεν διευκρινίζεται εάν η ύπαρξη οινοπνεύματος στο αίμα του θανόντος μοτοσικλετιστή επέδρασε πράγματι στην οδηγητική του συμπεριφορά και κατ’ ακολουθίαν στην επέλευση του ατυχήματος, ενόψει του ότι δεν διαλαμβάνονται στην προσβαλλομένη απόφαση πραγματικά περιστατικά, ικανά να θεμελιώσουν αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της οδηγήσεως αυτού υπό την επήρεια οινοπνεύματος και του επελθόντος αποτελέσματος.

Έννοια Κατόχου – Κυρίου Οχήματος

Για τον καθορισμό της έννοιας του κατόχου εισάγεται το στοιχείο της εκμεταλλεύσεως, υπό την έννοια της συγκομιδής από τη λειτουργία του αυτοκινήτου, οικονομικού οφέλους, είτε υπό μορφή κέρδους, είτε υπό μορφή εξυπηρετήσεως διαφόρων αναγκών του κατόχου. Έτσι, δεν αποβάλλει την ιδιότητα του κατόχου, εκείνος ο οποίος παραχωρεί ή επιτρέπει την οδήγηση του αυτοκινήτου σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς την ύπαρξη ιδιαίτερης συμβάσεως. Ο κύριος του αυτοκινήτου που παραχωρεί την χρήση σε τρίτον χάριν φιλικής εξυπηρετήσεως για μικρό χρόνο ή για ένα ταξίδι, δεν χάνει την κατοχή, αν όμως η παραχώρηση είναι για μεγάλο διάστημα ή για αόριστο χρόνο, έναντι αναλήψεως από τον τρίτο των εξόδων συντήρησης και λειτουργίας του αυτοκινήτου, τότε κάτοχος καθίσταται ο τελευταίος.

Πάντως για την συγκρότηση της έννοιας του κατόχου δεν απαιτείται οδήγηση από τον ίδιο, ούτε και κτήση αδείας ικανότητος οδηγού, ιδίως όταν πρόκειται για τον κύριο του αυτοκινήτου.

Αντικειμενική Ευθύνη Ιδιοκτήτη Ζημιογόνου Οχήματος

Μη Κατόχου – Οδηγού (1)

Αναίρεση κατ΄άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ

Ο νόμος για να μετριάσει την αυστηρότητα της αντικειμενικής ευθύνης του ιδιοκτήτη, ο οποίος δεν είναι κάτοχος ή οδηγός, περιορίζει ποσοτικά την ευθύνη του μέχρι την αξία του ζημιογόνου αυτοκινήτου κατά τον αμέσως πριν το ατύχημα χρόνο και νοείται μόνον υπέρ του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου και μόνον στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον κάτοχο. Αντιτάσσεται μόνο κατά την βάση της αγωγής από το ν. ΓΠΝ/1911 και όχι κατά την ερειδόμενη στις διατάξεις 914, 922, 923 του Α.Κ. ή άλλη ειδική διάταξη και γίνεται με την μορφή της ενστάσεως, που έχει ως βάση ότι ο εκάστοτε ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου δεν είναι συγχρόνως και κάτοχος ή οδηγός αυτού.

Εν προκειμένω το Εφετείο αν και δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του, ότι ο δεύτερος των αναιρεσιβλήτων, ετύγχανε όχι μόνον κύριος, αλλά και κάτοχος του ζημιογόνου αυτοκινήτου και ότι ως τοιούτος είχε προστήσει τον πρώτο αναιρεσίβλητο στην οδήγηση του εν λόγω αυτοκινήτου (περίπτωση που δεν δικαιολογεί τον περιορισμό της ευθύνης του, κατ΄άρθρ. 4 του ν. ΓΠΝ/1911), δέχθηκε την προβληθείσα εκ μέρους του ένσταση ως νόμιμη και ουσιαστικά βάσιμη. Κρίνοντας όμως έτσι εσφαλμένως εφήρμοσε την διάταξη του άρθρου 4 του ν. ΓΠΝ/1911 και, επομένως γίνεται δεκτός ο εκ του άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης.

 

Απόφ.ΑΠ......

...

Newsletter

legal bank

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.