210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Παραγραφή εν Επιδικία - Διακοπή παραγραφής – υπό το παλαιότερο νομοθετικό καθεστώς και υπό τις διατάξεις του ν. 4139/2013 – Έννοια Ανωτέρας Βίας – Αναίρεση κατά αποφάσεων Ειρηνοδικείου ΝΕΟ

Παραγραφή εν Επιδικία

Η παραγραφή αποτελεί θεσμό του δικαίου, εξαιτίας του οποίου, η αξίωση παραλύει, επειδή ο δικαιούχος αυτής, παρέλειψε να ασκήσει κάποια διαδικαστική πράξη , εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος, το οποίο προβλέπεται στον νόμο. Εφόσον συμπληρωθεί ο χρόνος παραγραφής η αξίωση δεν αποσβέννυται, αλλά εξακολουθεί να εκδηλώνει σημεία ζωής, υπάρχουσα πλέον ως φυσική ή ατελής ενοχή. Το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψιν αυτεπάγγελτα την παραγραφή, αλλά μόνο, κατόπιν πρότασης αυτής από τον οφειλέτη, ο οποίος, λόγω της συμπλήρωσης αυτής, δύναται να αρνηθεί να εκπληρώσει την παροχή.

Είδος του θεσμού της παραγραφής αποτελεί η παραγραφή εν επιδικία.

 

Διακοπή παραγραφής σύμφωνα με το παλαιότερο νομοθετικό καθεστώς

 

Η διακοπή της παραγραφής επερχόταν μέχρι σήμερον, με την έγερση της αγωγής, χωρίς αυτή να επιφέρει αντίστοιχη αναστολή, κατά την διάρκεια της δίκης. Το άρθρο 261 του ΑΚ όριζε πριν από την αντικατάστασή του με το άρθρο 101 παρ. 1 του Ν. 4139/2013, ότι, την παραγραφή διακόπτει η έγερση της αγωγής . Η παραγραφή που διακόπηκε με τον τρόπο αυτό, αρχίζει και πάλι από την τελευταία διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του Δικαστηρίου.

 

Ερμηνεία του άρθρου 261 του ΑΚ πριν από την αντικατάστασή του

 

Από την Διάταξη του άρθρου ΑΚ 261, πριν από την αντικατάστασή του, συναγόταν ότι, αν η παραγραφή διακόπτεται με την άσκηση της αγωγής, η ίδια παραγραφή , ομοειδής και ισόχρονη με αυτή που είχε διακοπεί, άρχιζε σε κάθε περίπτωση, αμέσως με την έγερση της αγωγής και διακοπτόταν μετά από κάθε διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του Δικαστηρίου. Επί αξιώσεως, που είχε καταστεί επίδικη, η παραγραφή μπορούσε να συμπληρωθεί κατά την διάρκεια της επιδικίας.

 

Έναρξη παραγραφής υπό το προγενέστερο Νομοθετικό καθεστώς

 

Σύμφωνα με την ratio της διάταξης του ΑΚ 261 , πριν από την αντικατάστασή της, για να αρχίσει εκ νέου η παραγραφή που διακόπηκε, από την τελευταία διαδικαστική πράξη του Δικαστηρίου, θα έπρεπε να είναι δυνατή, η περαιτέρω προώθηση της υποθέσεως, με διαδικαστική πράξη των διαδίκων.

 

Λόγοι αναστολής της παραγραφής υπό το προγενέστερο Νομοθετικό Καθεστώς

 

Ο προηγούμενος νόμος αναγνώριζε σοβαρούς λόγους , συνεπεία των οποίων , η πάροδος του χρόνου θα είχε δυσμενείς συνέπειες για τον δανειστή. Τέτοιοι λόγοι αναστολής ήταν το δικαιοστάσιο, η ανωτέρα βία και ο δόλος του υποχρέου.

 

Έννοια ανωτέρας βίας

Κατάθεση Δικαστικής Πραγματογνωμοσύνης

 

Ανωτέρα βία, κατά την έννοια της διατάξεως του ΑΚ 255, συνιστά και η κατάθεση δικαστικής πραγματογνωμοσύνης (άρθρο 368 Κ.Πολ.Δ), σε χρόνο πέραν εκείνου της βραχυπρόθεσμης παραγραφής, αφού ο διάδικος δεν έχει την δυνατότητα να διενεργήσει κάποια διαδικαστική πράξη, η οποία θα μπορούσε να επιφέρει την διακοπή της παραγραφής.

 

Διακοπή παραγραφής σύμφωνα με το άρθρο 101 παρ. 1 του Ν. 4139/2013

 

Σύμφωνα με την νεότερη διάταξη του άρθρου 101 παρ. 1 του Ν. 4139/2013, την παραγραφή διακόπτει η άσκηση της αγωγής. Η παραγραφή που διακόπηκε με τον τρόπο αυτόν, αρχίζει και πάλι από την έκδοση τελεσίδικης αποφάσεως ή την κατ΄άλλο τρόπο, περάτωση της δίκης. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς υποθέσεις , εφόσον δεν είχε εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση.

 

Ομοιότητες και Διαφορές του προγενέστερου νομοθετικού καθεστώτος, με το καθεστώς του Ν. 4139/2013

 

Το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 101 του Ν.4139/2013, δεν διαφέρει από την προισχύουσα ρύθμιση, παρά μόνο, στην αντικατάσταση του όρου ΕΓΕΡΣΗ, υπό τον σύγχρονο όρο ΑΣΚΗΣΗ. Η σοβαρότερη όμως διαφοροποίηση, σε σχέση με την προισχύουσα διάταξη του ΑΚ 261, εντοπίζεται στο δεύτερο εδάφιο της πρώτης παραγράφου, το οποίο προβλέπει ταυτόχρονη διακοπή και με ιδιότυπη αναστολή της παραγραφή, μέχρι το χρονικό σημείο έκδοσης της απόφασης, ή περάτωσης της δίκης με άλλον τρόπο.

 

Ένσταση Παραγραφής εν Επιδικία

Προβαλλόμενη στην Εφετειακή Δίκη

Επιδίκαση Διαφοράς Αποδοχών

 

Με πρόσθετο λόγο εφέσεως, προβλήθηκε το πρώτον στην κατ΄έφεση δίκη, η ένσταση περί παραγραφής της επιδικίας της αξιώσεως του ενάγοντος περί επιδίκασης σε αυτόν της διαφοράς αποδοχών των ετών 2001 και 2002.

 

Ισχυρισμός περί 5ετούς παραγραφής των Αξιώσεων

 

Με τον μοναδικό πρόσθετο λόγο εφέσεως, η εκκαλούσα ισχυρίζεται, ότι οι αξιώσεις της έχουν υποπέσει στην 5ετή παραγραφή του άρθρου 250 αρ. 17 του ΑΚ., καθόσον, από την άσκηση της εφέσεως, περιήλθε χρονικό διάστημα, πλέον της πενταετίας, οπότε και ασκήθηκε η επόμενη διαδικαστική πράξη, ήτοι ο προσδιορισμός της εφέσεως. Παραδεκτός τυγχάνει ο ισχυρισμός αυτός. Παραδεκτά προβάλλεται το πρώτον ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, καθόσον γεννήθηκε μετά την τελευταία συζήτηση ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (άρθρο 527 αριθμ. 2 ΚΠολΔ), τυγχάνει δε ουσία βάσιμος, καθόσον, με την κατάθεση της έφεσης στις 14.7.2009, η πενταετής, κατ' άρθρο 250 αριθμ. 17 ΑΚ, παραγραφή της αξίωσης εκκίνησε εκ νέου στις 31.12.2009 κι έληξε στις 30.6.2015, ήτοι είχε συμπληρωθεί την 1η.6.2016, οπότε έλαβε χώρα η επόμενη διαδικαστική πράξη.

 

Αναιρετική Διαδικασία κατ΄άρθρ. 560 αρ. 1 ΚΠοΛΔ

Αναίρεση κατά Αποφάσεων Ειρηνοδικείων

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 560 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση κατά των αποφάσεων του Ειρηνοδικείου, καθώς και των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται στην περίπτωση, κατά την οποία παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δκαίου , στον οποίον περιλαμβάνονται, οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών , χωρίς να παίζει ρόλο αν πρόκειται για νόμο, έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή Διεθνούς Δικαίου.

 

Ευθεία παραβίαση Κανόνων Ουσιαστικού Δικαίου

 

Ευθεία πααραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου υφίσταται, εάν ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόστηκε , ενώ συνέτρεχαν οι προυποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το Δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου διαφορετική έννοια από την αληθινή . Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή.Κακή εφαρμογή σημαίνει εσφαλμένη εφαρμογή.

 

Βασιμότητα Έφεσης και πρόσθετου λόγου αυτής

 

Το Εφετείο, δικάσαν ως πολυμελές Πρωτοδικείο, δέχτηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την αγωγή και τον πρόσθετο λόγο έφεσης, εξαφάνισε την εκκαλούμενη, η οποία είχε δεχτεί εν μέρει την αγωγή, δίκασε αυτήν εκ νέου και την απέρριψε λόγω συμπληρώσεως, κατά την διάρκεια της επιδικίας, της 5 ετούς παραγραφής του άρθρου 250 αρ. 17 του ΑΚ , της καταχθείσας σε δίκη, αξιώσεως του ενάγοντος , για επιδίκαση διαφορών αποδοχών , από την σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, στην εναγόμενη.Δέχτηκε ως ουσιαστικά βάσιμο , τον προβληθέντα το πρώτον με τον πρόσθετο λόγο έφεσης,

(συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 527 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.), οψιγενή ισχυρισμό, από το ΑΚ 261.  

 

Παράβαση Νόμου από το Εφετείο

Παραβίαση των Διατάξεων του ΑΚ 261 παρ. 1,3

Το Δικαστήριο έκρινε, ότι εφαρμοστέο είναι το άρθρο ΑΚ 261 , όπως αυτό ίσχυε πριν από την αντικατάστασή του Συγκεκριμένα, δέχτηκε, ότι από την άσκηση της εφέσεως που έλαβε χώρα στις 14-7-09 , μέχρι και την 1-6-2016, ημερομηνία, κατά την οποία ασκήθηκε η επόμενη διαδικαστική πράξη των διαδίκων, ήτοι, ο προσδιορισμός της συζήτησης, παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της 5 ετίας. Σύμφωνα με το Εφετείο, υφίσταται περίπτωση παραγραής εν επιδικία. Το Δικαστήριο έτσι που έκρινε, παραβίασε την διάταξη του ΑΚ 261 και, όπως ίσχυε μετά την τροποποίηση αυτού, δεν την εφήρμοσε, ενώ συνέτρεχαν οι προυποθέσεις εφαρμογής .

 

Εκκρεμής η ένδικη υπόθεση

Σύμφωνα με την παρούσα Αεροπαγητική απόφαση, η υπόθεση ήταν εκκρεμής στις 20-3-13. Η παρούσα δίκη, ξεκίνησε με την αγωγή που ασκήθηκε στις 18-7-2006. Σημειωτέον, δεν είχε εκδοθεί ακόμη τελεσίδικη απόφαση , αφού κατά της πρωτοβάθμιας αποφάσεως του Ειρηνοδικείου, ασκήθηκε η από 10-7-2013 έφεση, η εκδίκαση της οποίας, εκκρεμούσε στις 20-3-2013. Η διαδικαστική πράξη ορισμού δικασίμου έλαβε χώρα την 1-6-2016, με κλήση. Δεν είχε δε περατωθεί με άλλον τρόπο η δίκη. Ούτε την 20-3-16 είχε συμπληρωθεί η παραγραφή εν επιδικία, της αξίωσης. Δεκτός είναι ο α λόγος Αναιρέσεως. Παρέλκει η εξέταση του β λόγου αναιρέσεως.  

 

Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση .

 Για να παρακολουθήσετε μαγνητοσκοπημένα μέσω Life Streaming το Πανελλήνιο Νομικό Συνέδριο <<Το Τροχαίο Ατύχημα Αστική και Ποινική Ευθύνη των Εμπλεκομένων Μερών>> που διεξήχθη 20-21 Σεπτεμβρίου στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης πατήστε εδώ

Απόφ. ΑΠ......

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.