210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Επιμήκυνση 5ετους παραγραφής σε 20ετία (άρθρ. 268 εδ’ α΄ ΑΚ) - Αξίωση Διατροφής για Μεταγενέστερο Χρόνο ΝΕΟ

Επιμήκυνση 5ετους παραγραφής σε 20ετία (άρθρ. 268 εδ’ α΄ ΑΚ)

Αξίωση Διατροφής για Μεταγενέστερο Χρόνο (1)

Δεν αποτελούν περιοδικές παροχές οι απλές δόσεις που προβλέπονται από το νόμο ή από σύμβαση για την καταβολή μιας ενιαίας οφειλής

η οποία εξοφλείται τμηματικά.

Από την τελεσιδικία της δικαστικής αποφάσεως για την ύπαρξη αξιώσεως για θετική και αποθετική ζημία από αδικοπραξία αρχίζει νέα εικοσαετής παραγραφή και ως προς το μέρος της αξίωσης για την αποκατάσταση της ζημίας που κρίθηκε τελεσίδικα, έστω και αν αυτή ανάγεται σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου για τον οποίο επιδικάσθηκε αποζημίωση, με την προϋπόθεση βέβαια, ότι κατά το χρόνο επέλευσης της τελεσιδικίας δεν είχε συμπληρωθεί η πενταετία του άρθρου 937 παρ. 1 Α.Κ. από του χρόνου της αδικοπραξίας και η καθόλου αξίωση δεν είχε υποκύψει τότε, στη, μέχρι της τελεσιδικίας, ισχύουσα βραχυχρόνια πενταετή παραγραφή και ανεξάρτητα από το γεγονός, ότι, η μετά την τελεσιδικία, ασκούμενη αξίωση, με αφετηρία το χρόνο της αδικοπραξίας, απέχει από εκείνον, χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας, όχι όμως και της εικοσαετίας, που ρυθμίζει πλέον, μετά την τελεσιδικία, αυτοτελώς την παραγραφή των επί μέρους αξιώσεων.

Τ.Ν.Π. ο Σόλων Πράσινο Πορτοκαλί

 Video ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Απορριπτέος ο εκ του άρθ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης των αναιρεσειόντων (εναγομένων)

Στην ένδικη υπόθεση οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι με την ένδικη αγωγή τους αξίωσαν αποζημίωση για στέρηση διατροφής για μεταγενέστερο χρονικό διάστημα από 26/10/2013 έως 25/10/2016, συνεπεία του θανάσιμου τραυματισμού του συζύγου και πατέρα τους στο ένδικο τροχαίο ατύχημα (της 22/10/2001). Οι εναγόμενοι (φυσικά πρόσωπα) – εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες πρόβαλαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου την ένσταση πενταετούς (5τους) παραγραφής (άρθρ. 937 ΑΚ) και της διετούς (2ετους) παραγραφής (άρθρ. 10 παρ.2 Ν. 489/1976) των ένδικων αξιώσεων των εναγόντων για στέρηση διατροφής. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κρίνοντας νόμιμη την παραπάνω ένσταση απέρριψε την αγωγή.

Το Εφετείο έκρινε ότι εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε την παραπάνω ένσταση παραγραφής καθόσον οι αξιώσεις του παθόντος τρίτου κατά του ασφαλιστή υπόκεινται στη διετή παραγραφή και όχι κατά του υπαιτίου του ατυχήματος για τις οποίες εφαρμόζεται η πενταετής παραγραφή του άρθρου 937 ΑΚ, και κατά   παραδοχή ως βάσιμου του σχετικού λόγου έφεσης των εναγόντων δέχθηκε την αγωγή. Επιπλέον, έκρινε ότι η παραπάνω αξίωση των εναγόντων δεν έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 ΑΚ, δεδομένου ότι με την τελεσίδικη 245/2005 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου, η οποία έκρινε με ισχύ δεδικασμένου την αποκλειστική υπαιτιότητα του ήδη εναγομένου οδηγού του ζημιογόνου οχήματος, την συνυπαιτιότητα του θανόντος σε ποσοστό 30% στην έκταση του τραυματισμού του ,διότι δεν φορούσε κράνος και επιδίκασε αποζημίωση για ψυχική οδύνη και στέρηση διατροφής για προγενέστερο χρόνο (από την επομένη του ατυχήματος και για τρία έτη) των εναγόντων, επιμηκύνθηκε ο χρόνος παραγραφής των αξιώσεων των εναγόντων, ακόμα και αυτών που ανάγονται σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, σε είκοσι έτη, κατ’ άρθρο 268 ΑΚ. Η εικοσαετής πλέον παραγραφή αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που επιφέρει την τελεσιδικία. Η ανωτέρω τελεσίδικη απόφαση 245/2005 δημοσιεύθηκε την 20/7/2005. Επομένως οι επίδικες αξιώσεις των εναγόντων δεν είχαν υποπέσει στην πενταετή παραγραφή μέχρι τη δημοσίευση της ανωτέρω απόφασης, καθότι από το χρόνο του ατυχήματος (22/10/2001) μέχρι τη δημοσίευση της απόφασης (20/7/2005) δεν είχε παρέλθει πενταετία. Εφόσον οι αξιώσεις των εναγόντων δεν είχαν παραγραφεί μέχρι τη δημοσίευση της παραπάνω απόφασης, υπόκεινται πλέον στην εικοσαετή παραγραφή, από τη δημοσίευση της τελεσίδικης απόφασης. Απέρριψε την προβαλλόμενη από τους εναγόμενους ένσταση πενταετούς παραγραφής ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, επιδίκασε στην ενάγουσα για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσα τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου της τα αναφερόμενα σ΄ αυτήν ποσά για την επίδικη περίοδο από 26/10/2013 έως 25/10/2016.Video Νομολογία

Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε της περί παραγραφής διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, καθόσον από την επέλευση του ατυχήματος (22/10/2001) έως την δημοσίευση της τελεσίδικης απόφασης 245/2005 του Εφετείου Αιγαίου της 20/7/2005, δεν είχε συμπληρωθεί πενταετία και οι ένδικες αξιώσεις των αναιρεσιβλήτων – εναγόντων, αφού δεν είχαν παραγραφεί μέχρι τη δημοσίευση της παραπάνω απόφασης υπόκεινται πλέον στην εικοσαετή από τη δημοσίευση της εν λόγω απόφασης παραγραφή.

Απορριπτέος ο σχετικός λόγος αναίρεσης άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα.

Απορριπτέα ως Απαράδεκτη η Αναίρεση κατά μη Οριστικής Απόφασης (αρθρ. 553 παρ.1 εδ. β’ ΚΠολΔ)

Η κρινόμενη αναίρεση κατά της δεύτερης αναιρεσίβλητης, ως προς την οποία η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι οριστική, καθόσον αναβλήθηκε ως προς αυτήν η έκδοση οριστικής απόφασης επί της ασκηθείσας από αυτήν έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, προκειμένου να συμπληρωθεί κατά τα αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση έλλειψη ως προς τη δικαστική παράστασή της, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού ως προς την διάδικο αυτή η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι οριστική.  

Σχόλια – Παρατηρήσεις

Στέρηση Διατροφής

Νέα αγωγή για μεταγενέστερο χρονικό διάστημα - Επιμήκυνση Παραγραφής σε 20ετία. Τι καλύπτει το δεδικασμένο προηγούμενης τελεσίδικης απόφασης.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 268 εδ α` ΑΚ, κατά την οποία “κάθε αξίωση που βεβαιώθηκε με τελεσίδικη απόφαση ή με δημόσιο έγγραφο εκτελεστό παραγράφεται μετά είκοσι χρόνια, και αν ακόμη η αξίωση καθεαυτή υπαγόταν σε συντομότερη παραγραφή”, εάν βεβαιωθεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση η ύπαρξη αξιώσεως για θετική και αποθετική ζημία από αδικοπραξία, η οποία υπόκειται κατ` αρχήν στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 παρ. 1 ΑΚ, από την τελεσιδικία, αρχίζει εικοσαετής παραγραφή και ως προς το μέρος της όλης αξιώσεως για αποκατάσταση της αποθετικής ζημίας, η οποία ανάγεται σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου, για τον οποίο επιδικάσθηκε αποζημίωση. Κι` αυτό γιατί και το μέρος αυτό της αξιώσεως, καίτοι δεν περιέχεται ειδική αναγνωριστική διάταξη στην απόφαση, θεωρείται ότι έχει βεβαιωθεί με δύναμη δεδικασμένου, (άρθρο 331 ΚΠολΔ), με την παρεμπίπτουσα δικαστική κρίση, η οποία ήταν αναγκαία για την ύπαρξη δικαιώματος αποζημιώσεως του παθόντος γενικά, για κάθε ζημία από την αδικοπραξία. Ως αξιώσεις περιοδικά επαναλαμβανομένων παροχών νοούνται εκείνες που πηγάζουν διαδοχικά από έννομη σχέση, οφείλονται δε κατά ορισμένα χρονικά διαστήματα με μόνη την πάροδο του χρόνου, χωρίς να απαιτούνται νεότερα περιστατικά και χωρίς η γένεση ή η άσκησή του να εξαρτάται από αίρεση. Δεν αποτελούν επομένως περιοδικές παροχές, υπό την έννοια των άνω διατάξεων, οι απλές δόσεις που προβλέπονται, είτε, από το νόμο, είτε, από τη σύμβαση για την καταβολή μιας ενιαίας οφειλής η οποία εξοφλείται τμηματικά.

Η νομοθετική πρόβλεψη της τμηματικής κατ’ αρχήν καταβολής της οφειλόμενης αποζημίωσης σε χρηματικές δόσεις κατά μήνα (άρθ. 930 παρ. 1 εδ α’ ΑΚ), δεν επιμερίζει την αξίωση σε πλείονες αξιώσεις περιοδικώς επαναλαμβανομένων παροχών υπό την άνω έννοια. Επομένως, αν η αξίωση καθ΄ό μέρος αφορά μελλοντική ζημία καταβλητέα σε δόσεις βεβαιώθηκε με τελεσίδικη απόφαση επέρχεται κατ’ αρχήν επιμήκυνση της διετούς (ήδη για τα μετά το έτος 2007 ατυχήματα, πενταετούς) παραγραφής του άρθ. 10 παρ. 2 του ν. 489/76 σε 20ετή αρχόμενη από την τελεσιδικία και ως προς το μέρος της όλης αξίωσης αποζημίωσης για αποθετική ζημία (στέρηση διατροφής) αναγόμενης, δηλαδή, και σε χρόνο μεταγενέστερου εκείνου για τον οποίο επιδικάστηκε η αποζημίωση. ΑΠ.732/2015, ΤΝΠ ΣΟΛΩΝ

Εάν με νέα αγωγή αξιώνεται αποζημίωση για στέρηση διατροφής για μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, τα ετήσια εισοδήματα του υπόχρεου κατά το χρόνο θανάτου του και ο τρόπος υπολογισμού της διατροφής που παρείχε ο θανών, κατά τον ίδιο χρόνο, καλύπτονται από το δεδικασμένο, που απορρέει από προγενέστερη τελεσίδικη κρίση της αγωγής, με την οποία αξιώθηκε διατροφική αποζημίωση για προγενέστερο χρόνο, και, επομένως, αντικείμενο προς απόδειξη αποτελεί πλέον στην νέα δίκη, εάν ο ενάγων, δικαιούται τέτοια αποζημίωση για το μεταγενέστερο αυτό χρονικό διάστημα. Επιδικάσθηκε στο ενήλικο τέκνο, σπουδαστή της θανούσας κονδύλιο για στέρηση διατροφής καθότι λόγω των αναγκών της εκπαίδευσής του αδυνατούσε να εργαστεί και δεν αποδείχθηκε ότι διέθετε εισοδήματα από άλλη πηγή και περιουσιακά στοιχεία. Έτσι, παρά την ενηλικίωσή του συντρέχουν στο πρόσωπό του οι περιστάσεις που δικαιολογούν κατ’ άρθρο 1486 του ΑΚ την παροχή διατροφής. Μον.Πρ.Αθ.709/2009 ΤΝΠ ΣΟΛΩΝ.

Απόφ. ΑΠ......

NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.