210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Υπερχρεωμένα Βασική Προϋπόθεση Υπαγωγής στο Ρυθμιστικό Πεδίο Εφαρμογής του Ν.3869/2010 ΝΕΟ

ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ

Βασική Προϋπόθεση Υπαγωγής στο Ρυθμιστικό Πεδίο
Εφαρμογής του Ν.3869/2010


Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν. 3869/2010, για να δικαιούται ο οφειλέτης να υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου, για τη ρύθμιση των οφειλών του και απαλλαγή από το υπόλοιπο αυτών, πρέπει να βρίσκεται σε μόνιμη (και γενική) αδυναμία πληρωμών, που πρέπει να την περιγράψει στην αίτησή του και, ακολούθως, να αποδείξει και που δεν πρέπει να οφείλεται σε δόλο του.

 

Η ύπαρξη του δόλου προτείνεται από πιστωτή

(Α.Π. 1208/2017, Α.Π. 65/2017, Α.Π. 1299/2015, Α.Π. 1226/2014).

ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΟΦΕΙΛΕΤΗ

Αδυναμία πληρωμών σημαίνει ανικανότητα του οφειλέτη να εξοφλήσει τους πιστωτές του, εξαιτίας ελλείψεως ρευστότητας, δηλαδή ελλείψεως όσων χρημάτων απαιτούνται για να μπορεί ο οφειλέτης να ανταποκρίνεται στα ληξιπρόθεσμα χρέη του, έστω και αν έχει ακίνητη ή άλλη περιουσία, η οποία, όμως, δεν μπορεί να ρευστοποιηθεί αμέσως.

Για την αξιολόγηση της σχέσεως ρευστότητας, ληξιπρόθεσμων οφειλών και βιοτικών αναγκών λαμβάνεται υπόψη τόσο η παρούσα κατάσταση ρευστότητας του οφειλέτη όσο και αυτή που διαμορφώνεται κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων.

Επισημαίνεται ότι η επίμαχη αδυναμία πληρωμών πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα της αξιοπρεπούς διαβιώσεως του οφειλέτη και της οικογένειάς του, δηλαδή η μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση των πιστωτών πρέπει να συνδυάζεται με την βασική προστασία της προσωπικής αξιοπρέπειας και, συνακόλουθα, την διατήρηση - εξασφάλιση ενός στοιχειώδους επιπέδου διαβιώσεως του οφειλέτη και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του (πρβλ. ΑΠ 1226/2014).

 

 

ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ (Ολ. ΑΠ. 10/2018)

Η διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δικ., με την οποία καθιερώθηκε διετής καταχρηστική προθεσμία από την δημοσίευση της πληττόμενης αποφάσεως για την άσκηση αναιρέσεως, έχει εφαρμογή επί των αιτήσεων αναιρέσεως που ασκούνται μετά την 1.1.2016 και στρέφονται κατ' αποφάσεων που δημοσιεύτηκαν πριν από την χρονολογία αυτή (έναρξη ισχύος του ν. 4335/2015).

Για την προθεσμία αναιρέσεως κατά των αποφάσεων αυτών δεν εξακολουθεί να ισχύει η προηγούμενη τριετής προθεσμία.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσβαλλομένη απόφαση, (άρθρο 561 αριθμ. 2 του Κ.Πολ.Δικ.) για την έρευνα του ανωτέρω δικονομικού ζητήματος, το οποίο αποτελεί προϋπόθεση για την παραδεκτή άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ως δικογράφου (άρθρο 577 παρ. 1, σε συνδ. 553 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ.) προκύπτει, ότι αυτή (προσβαλλομένη απόφαση) δημοσιεύθηκε στις 29.10.2013, χωρίς οι διάδικοι να επικαλούνται ή οίκοθεν να προκύπτει επίδοση αυτής. Επομένως, από την επομένη ημέρα της δημοσιεύσεως αυτής, δηλαδή από 30.10.2013 άρχισε να τρέχει η τριετής αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως (άρθρο 564 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δικ., όπως ίσχυε τότε, πριν δηλαδή από την τροποποίησή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, κατά το οποίο από 1.1.2016 η προθεσμία για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, όταν δεν έχει επιδοθεί η προσβαλλομένη απόφαση, είναι πλέον διετής). Η τριετία συμπληρωνόταν στις 30.10.2016 και η ένδικη αίτηση αναιρέσεως κατατέθηκε στην γραμματεία του, ως Εφετείου, δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας στις 5.8.2016 (βλ. την υπ' αριθμ. 3/2016 έκθεση καταθέσεως της αρμόδιας Γραμματέως του ως άνω Δικαστηρίου), δηλαδή εντός της τριετούς αποσβεστικής προθεσμίας, η οποία εξακολουθεί να ισχύει, εν προκειμένω, εφόσον η ένδικη αίτηση αναιρέσεως έχει κατατεθεί μετά την 1.1.2016 και απευθύνεται κατά αποφάσεως που δημοσιεύθηκε πριν από την 1.1.2016 (Ολ.ΑΠ 10/2018). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί εμπροθέσμως και είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ.)

 

Απορριπτέος ο σχετικός λόγος Αναίρεσης

 

Με τον μοναδικό λόγο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δικ. πλημμέλεια, ισχυριζόμενη ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένως ερμήνευσε την έννοια "μόνιμη αδυναμία πληρωμών" και εσφαλμένως δεν εφάρμοσε στην προκειμένη περίπτωση την ουσιαστική δικαίου διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του ν. 3869/2010, την οποία παραβίασε ευθέως, εφ' όσον τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία έκρινε ως αποδειχθέντα, αρκούσαν για την εφαρμογή της, καθ' όσον ανεξαρτήτως της εξυπηρετήσεως των δανειακών συμβάσεων αυτής της ίδιας (αναιρεσείουσας) και του συζύγου της, η μόνιμη αδυναμία πληρωμών αυτής δύναται να συναχθεί από την πληρωμή ενός και μόνον σοβαρού χρέους και εν προκειμένω από την πληρωμή των υπέρογκων δανειακών υποχρεώσεων, οι οποίες περιήλθαν σ' αυτήν εκ της κληρονομιάς του αδελφού της.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος, εφόσον δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο, ούτε κατά προσέγγιση, όπως θα έπρεπε, ποιο είναι το ύψος των "υπέρογκων" δανειακών υποχρεώσεων του αποβιώσαντος αδελφού της αναιρεσείουσας, ώστε να κριθεί η σπουδαιότητα του χρέους αυτού και, συνακολούθως, αν, εκ της μη πληρωμής αυτού και μόνον του χρέους, δύναται να συναχθεί, στην συγκεκριμένη περίπτωση, η μόνιμη αδυναμία πληρωμών της αναιρεσείουσας, ώστε να μπορεί να διακριβωθεί αν η αιτίαση που προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση, οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό κατά το νομικό και πραγματικό μέρος της εφαρμοστέας ως άνω ουσιαστικής διατάξεως.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

 NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

Απόφ. ΑΠ....

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.