210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Ακυρότητα Συμβολαιογραφικής Πράξης – Άκυρη Δήλωση Βούλησης από άτομο χωρίς Έλλογη Κρίση ΝΕΟ

ΑΚΥΡΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ

ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

ΑΚΥΡΗ ΔΗΛΩΣΗ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΑΠΟ ΑΤΟΜΟ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΟΓΗ ΚΡΙΣΗ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 131 παρ. 1 του ΑΚ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 του Ν. 2447/1996,
«η δήλωση της βούλησης είναι άκυρη αν,κατά το χρόνο που έγινε,

το πρόσωπο δεν είχε συνείδηση των πράξεων του ή βρισκόταν σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής του".

Από την διάταξη αυτή συνάγεται ότι η δήλωση είναι άκυρη, αν κατά το χρόνο που έγινε, ο δηλών από τις άνω αιτίες δεν είχε έλλογη κρίση, που να επιτρέπει τον ελεύθερο προσδιορισμό της βουλήσεως με λογικούς υπολογισμούς και αδυνατεί να διαγνώσει το περιεχόμενο και την ουσία της δικαιοπραξίας που επιχειρεί και τις συνέπειες που θα προκύψουν από αυτή.

Η ρύθμιση αναφέρεται στην ανικανότητα κατά τη στιγμή της δηλώσεως βουλήσεως για την συγκεκριμένη δικαιοπραξία που προσβάλλεται εκάστοτε (ΑΠ 430/2016, 274/2011, 223/2008),

χωρίς να είναι απαραίτητο ο δικαιοπρακτών να έχει κηρυχθεί σε κατάσταση δικαστικής συμπαράστασης.

 

Από την απόκτηση του παραπάνω διαμερίσματος οι αρχικώς ενάγοντες κατοικούσαν σ' αυτό μόνοι τους, αφού δεν είχαν αποκτήσει τέκνα, ενώ τη φροντίδα τους, λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους (ήταν γεννημένοι το 1916 και το 1921, αντίστοιχα) αναλάμβαναν περιστασιακά συγγενείς τους, Το έτος 2001 ο Σ. Κ. υπέστη αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο με δεξιά ημιπληγία και αφασία εκπομπής ισχαιμικού τύπου, …..εμφανισθείσας και προοδευτικά εξελισσόμενης γεροντικής άνοιας, η οποία, σε συνδυασμό με το προηγηθέν εγκεφαλικό επεισόδιο, επέφερε σταδιακά και με προοδευτική ένταση των εμφανισθέντων συμπτωμάτων της (απώλεια μνήμης, αντίληψης κ.λ.π.), που γίνονταν αντιληπτά σε όσους τον συναναστρέφονταν ή απλώς τον συναντούσαν και μιλούσαν μαζί του, την πλήρη αποδιοργάνωση των νοητικών λειτουργιών του…. και για το λόγο τούτο τη διεκπεραίωσή των υποθέσεών του είχε αναλάβει αποκλειστικά η σύζυγος του, έστω και με την άβουλη συμμετοχή αυτού, που συνίστατο απλώς στην υπογραφή των αναγκαίων εγγράφων καθ' υπόδειξή της. Περί τα μέσα του έτους 2006 η Π. Κ., αναζητώντας κάποιο πρόσωπο να φροντίζει για τις καθημερινές οικιακές ανάγκες της ίδιας και του συζύγου της, …απευθύνθηκε στην 1η εναγομένη, που ήδη τη γνώριζε επειδή ήταν γειτόνισσά της (…και συμφώνησαν να απασχολείται καθημερινά στην οικία της αντί αμοιβής € 3 την ώρα, όπως πράγματι έγινε… η 1η εναγομένη, με επαναλαμβανόμενες πιεστικές παρακλήσεις της προς την Π. Κ. ζητούσε πλέον να της αφήσει με διαθήκη ο Σ. Κ. την οικία του μετά το θάνατο αυτού (η Π. Κ. θα είχε το δικαίωμα οίκησης), επειδή η ίδια (1η εναγομένη) δεν είχε δικό της σπίτι, παρά διέμενε σε μισθωμένη οικία. … Μάλιστα, η 1η εναγόμενη ζήτησε από την αρχικώς ενάγουσα, η οποία είχε την αποκλειστική διαχείριση των χρημάτων αυτής και του συζύγου της, λόγω της πλήρους ανικανότητας του τελευταίου, κατά το χρόνο εκείνο, να προβαίνει σε συναλλαγές με σημαντικά χρηματικά ποσά, να της δανείσει το ποσό των € 3.000, που δήθεν θα απαιτείτο για τα έξοδα σύνταξης της διαθήκης, τα οποία η ίδια δεν διέθετε. Την 29-12-2006, οι αρχικώς ενάγοντες μετέβησαν, καθ' υπόδειξη των εναγομένων και με τη συνοδεία αυτών, με αυτοκίνητο που οδηγούσε ο γνωστός των τελευταίων, Λ. Ρ., , στο συμβολαιογραφείο του άγνωστου μέχρι τότε στο ζεύγος Κ. συμβολαιογράφου Αιγίου Α. Π., προκειμένου να συνταχθεί η διαθήκη του Σ. Κ., όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ της αρχικώς ενάγουσας και των εναγομένων. Όμως, αντί για διαθήκη συντάχθηκε το υπ' αριθ. .../29-12- 2006 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αιγιαλείας (τόμος ..., αριθ. …), με το οποίο ο μεν Σ. Κ. πωλούσε και μεταβίβαζε την κυριότητα της προπεριγραφείσας οικίας του, κατ' ίσο εξ αδιαιρέτου ποσοστό (1/2), σε καθέναν από τους εναγόμενους συζύγους, αντί τιμήματος € 30.431,70, που αντιστοιχούσε στην αντικειμενική αξία του (σημειωτέον ότι η πραγματική αξία του, σύμφωνα με τις καταθέσεις των μαρτύρων, ανερχόταν τουλάχιστον 60.000 ευρώ η δε Π. Κ. παραιτείτο από το δικαίωμα ισόβιας οίκησης επί της ίδιας οικίας, αμφότεροι δε οι αρχικώς ενάγοντες υπέγραψαν το εν λόγω συμβόλαιο στα υποδειχθέντα σ' αυτούς σημεία, ειδικά δε η εξ αυτών Π. Κ., ως εκ τρίτου συμβαλλομένη, έχοντας η τελευταία την πλανημένη αντίληψη ότι η συμμετοχή αυτής, όπως και του συζύγου της, αφορούσε στη σύνταξη της διαθήκης του τελευταίου, καθόσον μάλιστα δεν της παραδόθηκε, αλλά ούτε και η ίδια ζήτησε να λάβει, αντίγραφο του συνταχθέντος εγγράφου.Μετά την πάροδο τριών μηνών και συγκεκριμένα στις 27-3-2007, κατόπιν ενεργειών των εναγομένων για την τυπική διευθέτηση της οικονομικής τους εκκρεμότητας σε σχέση με το πιστωθέν υπόλοιπο τίμημα των € 15.431,70, ο ίδιος ως άνω συμβολαιογράφος, λόγω των εν τω μεταξύ αυξανόμενων κινητικών προβλημάτων του Σ. Κ. και της εκ του λόγου τούτου αδυναμίας του προς μετακίνηση, μετέβη στην οικία των αρχικώς εναγόντων, όπου, με εντολή των εναγομένων, συνέταξε την υπογραφείσα από τον Σ. Κ. υπ' αριθ. ...27-3-2007 "πράξη εξόφλησης υπολοίπου πιστωθέντος τιμήματος πώλησης συμβολαίου", στην οποία ο τελευταίος φέρεται να δηλώνει ότι πληρώθηκε εμπροθέσμως το παραπάνω πιστωθέν τίμημα και επομένως ότι επήλθε ολοσχερής εξόφληση του τιμήματος της πωληθείσας οικίας του. Η υπογραφή της αμέσως πιο πάνω εξοφλητικής πράξης έλαβε χώρα ενώπιον της αρχικώς ενάγουσας, η οποία αφενός μεν εξακολουθούσε να πιστεύει ότι με το πρώτο συμβόλαιο είχε συνταχθεί διαθήκη, αφετέρου δε, είχε πειστεί στα λεγόμενα των εναγομένων - για την αλήθεια των οποίων δεν είχε κανένα λόγο να αμφιβάλει μέχρι τότε - ότι η νέα αυτή συμβολαιογραφική πράξη ήταν αναγκαία για την ολοκλήρωση της σύνταξης της διαθήκης και για το λόγο αυτό δεν αντιτάχθηκε στην υπογραφή της από το σύζυγο της

 

Κατά το χρόνο της σύνταξης και της υπογραφής από το Σ. Κ. όλων των προαναφερόμενων συμβολαιογραφικών εγγράφων και κυρίως του αγοραπωλητηρίου και της εξοφλητικής πράξης, που αποτελούν αντικείμενο ουσιαστικής έρευνας στον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, ο τελευταίος τελούσε σε κατάσταση έκπτωσης των νοητικών λειτουργιών του, λόγω της γεροντικής άνοιας σε προχωρημένο στάδιο (συνεπεία και της μεγάλης ηλικίας του των 90 ετών) από την οποία έπασχε, που του απέκλειε τη δυνατότητα να διαμορφώσει ελεύθερα τη βούληση και την κρίση του με λογικούς υπολογισμούς και σκέψεις και έτσι καθιστούσε αδύνατον σ' αυτόν να διαγνώσει τόσο το περιεχόμενο των επιχειρούμενων από αυτόν δικαιοπραξιών, όσο και τις έννομες συνέπειές τους, οι οποίες ήταν ιδιαιτέρως, δυσμενείς για τον ίδιο και τη σύζυγό του, αφού τους στερούσε, δίχως δικαιολογημένο λόγο και δίχως αντάλλαγμα από την συζυγική τους στέγη, που αποτελούσε το μοναδικό περιουσιακό τους στοιχείο.

Η εκ των υστέρων σύσταση δικαιώματος οίκησης υπέρ των αρχικώς εναγόντων με την υπ' αριθ.../9-4-2008 συμβολαιογραφική πράξη του συμβολαιογράφου Αιγίου δεν αναιρεί την αντίθετη προς τα χρηστά ήθη συμπεριφορά των εναγομένων, αλλά αντιθέτως την επιβεβαιώνει, αφού οι τελευταίοι υποχρεώθηκαν προς τούτο κατόπιν πιέσεων του εξετασθέντος, ως μάρτυρα, συγγενούς των αρχικώς εναγόντων και συστάσεων του πληρεξουσίου δικηγόρου τους για την αποφυγή άλλων δυσμενών γι' αυτούς εννόμων συνεπειών της παράνομης συμπεριφοράς τους.

 

ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΟΙ ΟΙ ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ

ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

(άρθρ.559 αρ. 1 ΚΠολΔ)

 

Ο λόγος αυτός κατά τις πιο πάνω αιτιάσεις του είναι αβάσιμος, διότι στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι το Εφετείο εφάρμοσε την άνω ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 179 ΑΚ, ενώ αυτό δεν έγινε, όπως προκύπτει από περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης που προεκτέθηκε, αφού ήδη με την πρωτόδικη απόφαση, η σωρευόμενη και ερειδόμενη στη διάταξη του άρθρου 179 ΑΚ αγωγική βάση είχε απορριφθεί ως μη νόμιμη( φύλλο 5ο αναιρεσιβαλλομένης). …. Με το τρίτο σκέλος, με στοιχείο Γ' ,του πρώτου λόγου της αίτησης αναίρεσης οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αυτεπάγγελτα και δεν εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ , στην οποία θεμελιώνεται η ένσταση περί καταχρηστικής ασκήσεως της ένδικης αγωγής, παραβιάζοντας έτσι τις διατάξεις του άρθρου 281 ΑΚ. Ο λόγος αυτός, ως προς την άνω αιτίαση, είναι απαράδεκτος, δεδομένου ότι η πιο πάνω ένσταση δεν εμπίπτει σε κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, καθόσον δεν πρόκειται για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, ούτε για ισχυρισμό που αφορά την δημόσια τάξη, ούτε για παράβαση που δεν μπορούσε να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας. Περαιτέρω, όπως, από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης , προκύπτει το Εφετείο δεν διαπίστωσε ούτε ρητά, ούτε έμμεσα κενό ή αμφίβολο σημείο ως προς την δικαιοπρακτική δήλωση βούλησης των συμβαλλομένων στο επίμαχο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο, όσον αφορά τη με αυτό μεταβίβαση από τον πωλητή, αρχικώς ενάγοντα Σ. Κ., στους εναγομένους της οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος) κυριότητάς του, και δεν προσέφυγε σε κανένα άλλο στοιχείο εκτός από το γράμμα της επίμαχης σύμβασης αγοραπωλησίας για την ανεύρεση της βούλησης των συμβαλλόμενων μερών. Επομένως, ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, κατά το τέταρτο, με στοιχείο Δ, σκέλος του, με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ επί των πιο πάνω δηλώσεων βούλησης των συμβαλλομένων στο επίμαχο πωλητήριο συμβόλαιο, μολονότι η προσφυγή αυτή ήταν επιβεβλημένη, επειδή διαπίστωσε κενό στις εν λόγω δηλώσεις βουλήσεως και, έτσι, οδήγησε στην ευθεία παραβίαση των αμέσως πιο πάνω ερμηνευτικών κανόνων, είναι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην μείζονα πρόταση, αβάσιμος. Με τον ίδιο ως άνω πρώτο λόγο, κατά το πέμπτο, με στοιχείο Ε', σκέλος αυτού, αποδίδεται στο Εφετείο η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, επειδή παραβίασε ευθέως την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 182ΑΚ, καθόσον ,μετά την αναγνώριση της ακυρότητας της επίμαχης συμβάσεως πωλήσεως, έπρεπε να δεχθεί ότι αυτή ήθελε, κατά μετατροπή, ισχύσει ως διαθήκη. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος κατά το άνω σκέλος του, διότι από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της έφεσης δεν προκύπτει, σύμφωνα και με όσα αναφέρονται στην μείζονα πρόταση, ότι ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας από τους εναγόμενους - εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες προβλήθηκε ισχυρισμός περί μετατροπής της πιο πάνω άκυρης σύμβασης αγοραπωλησίας σε έγκυρη διαθήκη, με τη συνδρομή των νόμιμων προς τούτο προϋποθέσεων. Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος στο σύνολο του.

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

(άρθρ.559 αρ. 11γ΄ ΚΠολΔ)

 

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης , κατά το πρώτο και τρίτο σκέλος αυτού από τον αριθμό 11 γ' άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία αυτοί νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν προς απόδειξη της αβασιμότητας της αγωγής των εναγόντων και συγκεκριμένα α) τις τρεις δημόσιες διαθήκες του αρχικώς ενάγοντος Σ. Κ. καθώς και την δημόσια διαθήκη της αρχικής ενάγουσας Π. Κ., β) τις κινήσεις στους τραπεζικούς λογαριασμούς του Σ. Κ. και γ) την ένορκη βεβαίωση του Α. Π., συμβολαιογράφου Αιγίου, ο οποίος συνέταξε τις επίμαχες συμβολαιογραφικές πράξεις. Ο λόγος αυτός ως προς τις ανωτέρω αιτιάσεις είναι αβάσιμος, καθόσον από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης που προεκτέθηκε, στην οποία ρητά βεβαιώνεται ότι το Εφετείο για το σχηματισμό της αποδεικτικής του κρίσεως έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, πλην των άλλων, και "... τις με επίκληση προσκομιζόμενες από τους εναγόμενους -εκκαλούντες ένορκες βεβαιώσεις, μεταξύ των οποίων τη με αριθμό .../28-12-2009 του συμβολαιογράφου Αιγίου Α. Π. και όλα τα έγγραφα που μετ'επικλήσεως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι ... " σε συνδυασμό και με τις λοιπές αιτιολογίες αυτής, καμιά αμφιβολία δεν καταλείπεται ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση, ειδική αναφορά στο περιεχόμενο της οποίας κάνει στην προσβαλλομένη (φύλλο 12ο, 2η σελίδα) και τα πιο πάνω έγγραφα, που οι αναιρεσείοντες επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, χωρίς, ωστόσο, να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία ή χωριστή αξιολόγηση καθενός από αυτά.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος είναι απορριπτέος στο σύνολο του.

 

 

ΤΡΙΤΟΣ ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

(άρθρ.559 αρ. 20 ΚΠολΔ)

 

Στην προκείμενη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον τρίτο λόγο τις αναίρεσης, από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚπολΔ, προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ένδικων συμβολαιογραφικών πράξεων, πωλητηρίου συμβολαίου με αριθμό .../2006 και εξοφλητικής πράξεως ,με αριθμό ...2007, με το να δεχθεί:» ότι η πραγματική αξία του επίμαχου ακινήτου ήταν διπλάσια από την αναγραφόμενη» και «ότι το αναγραφόμενο τίμημα δεν καταβλήθηκε». Ο λόγος τις αναίρεσης, ως τις την άνω αιτίαση, είναι αβάσιμος, επειδή το Εφετείο, με βάση τις πιο πάνω παραδοχές του, δεν υπέπεσε σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση των πιο πάνω συμβολαιογραφικών εγγράφων, αλλά, αφού τα ανέγνωσε σωστά, τα συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και κατέληξε σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που οι αναιρεσείοντες θεωρούν ορθό, οι δε λοιπές αιτιάσεις ,που διαλαμβάνονται στον ίδιο λόγο, είναι απαράδεκτες, διότι ανάγονται στην αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων.Συνεπώς ο τρίτος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος στο σύνολο του.

 

ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

(άρθρ.559 αρ. 1β΄ ΚΠολΔ)

 

Στην προκείμενη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο της αναιρέσεως και με την επίκληση της παραπάνω διάταξης του αριθμού 1 εδ.β' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι μολονότι από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες, προέκυπτε η καταβολή από αυτούς του συμφωνηθέντος τιμήματος για την πώληση του επίμαχου ακινήτου, το Εφετείο με τις παραδοχές παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, σχετικά με την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στις περί πωλήσεως διατάξεις του ΑΚ. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον τα ανωτέρω δεν αποτελούν δίδαγμα κοινής πείρας , σε κάθε δε περίπτωση, οι διαλαμβανόμενες στον ανωτέρω λόγο αιτιάσεις είναι απαράδεκτες, διότι οι αναιρεσείοντες υπό την επίφαση της παραβίασης των διδαγμάτων κοινής πείρας, αιτιώνται την απόφαση ως προς τις παραδοχές της, που κατά τη γνώμη τους (αναιρεσειόντων) δεν προκύπτουν από το αποδεικτικό υλικό, από το οποίο κατά την άποψή τους προκύπτει αντίθετο πόρισμα που δεν πληροί το πραγματικό της εφαρμοσθείσας διάταξης του άρθρου 131 ΑΚ., αποδίδουν, δηλαδή στην προσβαλλομένη απόφαση κακή εκτίμηση των αποδείξεων και, συνακόλουθα, πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη, κατά το άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δικ., περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

ΠΕΜΠΤΟΣ ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

(άρθρ.559 αρ. 12 ΚΠολΔ)

Στην κρινόμενη υπόθεση, με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης, από την ανωτέρω διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο παραβίαση της διάταξης του άρθρου 352 του ίδιου Κώδικα, ως προς την αποδεικτική δύναμη της δικαστικής (όπως στο αναιρετήριο χαρακτηρίζεται) ομολογίας της αρχικής ενάγουσας, στην οποία εκείνη είχε προβεί σχετικά με την ικανότητα προς δικαιοπραξία, κατά τον κρίσιμο χρόνο, του συμβαλλόμενου συζύγου της, αρχικού δεύτερου ενάγοντα, ενόψει του ότι αυτή (αρχική ενάγουσα) ανέφερε "ότι είχε αποδεχθεί η ίδια τη σύνταξη διαθήκης και όχι της πώλησης, ομολόγησε δηλαδή ότι ο συμβαλλόμενος σύζυγός της, αρχικώς ενάγων, είχε ικανότητα για δικαιοπραξία κατά τον κρίσιμο χρόνο, καθώς δεν είναι δυνατό επιλεκτικά να υπάρχει ή όχι ανάλογη ικανότητα". Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως αόριστος, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται τα ανωτέρω αναγκαία για το ορισμένο αυτού στοιχεία και, ειδικότερα, οι αναιρεσείοντες δεν ισχυρίζονται ότι επικαλέστηκαν στο δικαστήριο της ουσίας την άνω ομολογία ούτε κάτι τέτοιο προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων.

 

ΕΚΤΟΣ ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ (άρθρ.559 αρ. 8Β΄ ΚΠολΔ)

 

Με τον έκτο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 εδ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επειδή το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη ότι: α) η ένδικη σύμβαση πωλήσεως καταρτίσθηκε μόλις παρήλθε η δεκαετία που προβλέπεται από την νομοθεσία του ΟΕΚ, β) η πώληση συνήφθη ένα μήνα μετά τη γνωριμία με τους εναγομένους, αγοραστές, γ) τη σύνταξη από τον πωλητή και τη σύζυγο του σε προγενέστερο χρόνο διαθηκών, δ) την παράσταση δικηγόρων στα συμβόλαια, ε) την υπογραφή πράξης εξόφλησης του τιμήματος, στ) τη σύναψη στεγαστικού δανείου και ζ) το όφελος του πωλητή καθώς πέτυχε να μην ανακληθεί η παραχώρηση, κίνδυνο που διέτρεχε λόγω της κινητής και ακίνητης περιουσίας που διέθετε. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι προβαλλόμενοι με αυτόν ισχυρισμοί ανάγονται στην επίκληση αποδεικτικών μέσων και την εκτίμηση αποδείξεων και ως εκ τούτου, δεν αποτελούν "πράγματα" με την προαναφερόμενη έννοιά τους.

 

ΟΓΔΟΟΣ ΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

(άρθρ.559 αρ. 1 και 20 ΚΠολΔ)

Με τον όγδοο λόγο της αναίρεσης οι αναιρεσείοντες μέμφονται την προσβαλλομένη ότι δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα στο λόγο αυτό αποδεικτικά στοιχεία. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, ενάριθμα, σε ποιο λόγο αναιρέσεως υπάγεται η επικαλούμενη με το λόγο αυτό πλημμέλεια, από εκείνους που περιοριστικά αναφέρονται με τους αριθμούς 1 έως και 20 στο άρθρο 559 ΚΠολΔ. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, και εφόσον δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος λόγος της αναίρεσης ,πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

 NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

Απόφ. ΑΠ......

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.