210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Ευθύνη Δημοσίου ΟΤΑ για μη Απομάκρυνση Διαφημιστικών Πινακίδων Επικινδύνων Ψυχική Οδύνη 100.000.000 δρχ. Απόφ. Ολμ.ΣτΕ ../2010

Η ευθύνη του Δημοσίου κατ` άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικος γεννάται εάν ο νόμος ή η παράλειψη της νομοθετήσεως ευρίσκονται σε αντίθεση προς υπερκείμενους κανόνες δικαίου, όπως είναι οι διατάξεις του Συντάγματος και οι διατάξεις των διεθνών συμβάσεων, οι οποίες από της επικυρώσεώς τους διά νόμου υπερισχύουν, κατ` άρθρο 28 του Συντάγματος, των απλών νόμων.
Με τον Ν. 1604/1986 (ΦΕΚ Α 81) εκυρώθησαν μεταξύ των άλλων οι διεθνείς συμβάσεις α) για την οδική κυκλοφορία και β) για την οδική σήμανση και σηματοδότηση που υπεγράφησαν στη Bιέννη την 8.11.1968.
Σύμφωνα με το άρθρ. 4 η εγκατάστασις πάσης πινακίδος, ειδοποιήσεως, διαγραμμίσεων ή συσκευής, ήτις θα ηδύνατο να επιφέρη σύγχυσιν μετά των πινακίδων σημάνσεως ή άλλων συσκευών ρυθμίσεως της κυκλοφορίας, ή να καταστήση ταύτας ολιγώτερον ορατάς ή αποτελεσματικάς, είτε να προκαλέση εκθάμβωσιν εις τους χρησιμοποιούντας τας οδούς, είτε απόσπασιν της προσοχής των, κατά τρόπον δυνάμενον να επιδράση επί της ασφαλείας της κυκλοφορίας".
Η ανωτέρω διεθνής σύμβαση επιβάλλει σύστημα σημάνσεως και σηματοδοτήσεως των οδών, με ενιαία - διεθνή χαρακτηριστικά το οποίο αποσκοπεί στην ενίσχυση της ασφαλείας για τους χρήστες των οδών. Το σύστημα αυτό, για το οποίο υπεύθυνο είναι το Κράτος, παραβλάπτεται όταν παρεμβάλλονται ξένα - και κυρίως προερχόμενα από την εμπορική διαφήμιση - αντικείμενα τα οποία προορίζονται να αποσπάσουν την προσοχή των οδηγών από τους κανόνες της οδικής κυκλοφορίας και να την κατευθύνουν προς αυτά.
Συνεπώς η Σύμβαση προτάσσει την υποχρέωση των συμβαλλομένων Κρατών να απαγορεύουν την τοποθέτηση στον ευρύτερο χώρο των οδών πάσης επιγραφής ή εγκαταστάσεως, που θα ηδύνατο να προκαλέσει σύγχυση με τις (δημόσιες) πινακίδες κυκλοφορίας, να προκαλεί θάμβωση στους χρήστες των οδών ή να τους αποσπά την προσοχή.
Οι διατάξεις των εδ. γ` και δ` της παρ. 1 του άρθρου 11 του ν. 2696/1999, επιτρέπουν μεν κατ΄αρχήν την εγκατάσταση διαφημίσεων επί του οδοστρώματος και των πεζοδρομίων οδών εντός κατοικημένων περιοχών, αντίκεινται όμως στην ανωτέρω Διεθνή Σύμβαση και συνεπώς είναι ανίσχυρες.
Συνεπώς εφόσον υφίστανται σε πεζοδρόμια των οδών του εδαφίου γ` του άρθρου 11 του ν. 2696/1999 διαφημιστικές πινακίδες κατά παράβαση των ορισμών της Διεθνούς Συμβάσεως, γεννάται υποχρέωση αφαιρέσεως τους, εξαλείψεως τους ή θέσεως τους εκτός λειτουργίας κατά πρώτο λόγο από το δήμαρχο ή τον πρόεδρο της κοινότητας εντός των διοικητικών ορίων του οποίου δήμου ή κοινότητας κείνται οι εν λόγω πινακίδες και κατά δεύτερο λόγο από την κρατική διοίκηση (αρμόδιο όργανο της Γενικής Γραμματείς Δημοσίων Εργων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. ή της Περιφέρειας), η
οποία υπό τις τασσόμενες στην παρ. 8 του άρθρου 11 του ν. 2696/1999
προϋποθέσεις, ασκεί την ανωτέρω αρμοδιότητα της καθ` υποκατάσταση των
προαναφερόμενων οργάνων των Ο.Τ.Α. στο πλαίσιο της διοικητικής εποπτείας επ`
αυτών.


Εκτροπή Οχήματος και Πρόσκρουση
επί Διαφημιστικής Πινακίδας

Αποτέλεσμα της προσκρούσεως επί της τσιμεντένιας βάσεως της διαφημιστικής πινακίδας ήταν να εκτιναχθούν από αυτό ο οδηγός και η συνοδηγός, οι οποίοι δεν είχαν κάνει χρήση των ζωνών ασφαλείας (άρθρ. 12 παρ.5 ΚΟΚ).
Συνέπεια του ατυχήματος ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του αυτοκινήτου (βαριές κακώσεις κεφαλής, αυχένα, θώρακα, κοιλίας και αριστερού άνω άκρου) και ο σοβαρός τραυματισμός της συνοδηγού (ενδοκοιλιακή αιμορραγία, πνευμονικές θλάσεις - μικρό πνευμονοθώρακα αριστερά, κατάγματα αριστερού άνω άκρου και ρήξη σπλήνας).


Ψυχική Οδύνη
100.000.000 δρχ.

Αναγνωρίσθηκε στον αναιρεσίβλητο αξίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης ποσού 100.000.000 δραχμών, μειωμένη κατά 60%, λόγω συνυπαιτιότητας του θανόντος υιού του αναιρεσιβλήτου για το ένδικο τροχαίο δυστύχημα, (οδήγηση με υπερβολική για τις περιστάσεις ταχύτητα - 80 χιλ/ώρα - νυκτερινή ώρα σε περιοχή με ανεπαρκή φωτισμό, ολισθηρότητα οδοστρώματος λόγω βροχόπτωσης) , ήτοι εν τέλει αξίωση για ποσό 40.000.000 δραχμών (ή 117.388,11 ευρώ), μεταρρυθμισθείσας κατά τούτο της πρωτόδικης απόφασης.


Απόφ. Ολμ.ΣτΕ 168/2010
Πρόεδρος : Π. Πικραμμένος
Εισηγητής : Ε. Αντωνόπουλος
Δικηγόροι : Χρ. Μητκίδης (Νομικό Συμβούλιο του Κράτους)
Θεοδ. Γιαννακόπουλος


Σχόλια & Παρατηρήσεις

Με την κατωτέρω απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας δίδεται τέλος στο σήριαλ που ξεκίνησε λόγω τροχαίου ατυχήματος τον Απρίλιο του 2000 και έλαβε μεγάλη δημοσιότητα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Έστω υπόψη ότι η Πρωτόδικος Απόφαση είχε κρίνει συνυπαίτιο του ατυχήματος τον θανόντα οδηγό σε ποσοστό 20%.


Κείμενο Απόφ. Ολμ.ΣτΕ 168/2010


Σκέφθηκε κατά το Νόμο

1. Επειδή, λόγω κωλύματος, κατά την έννοια του άρθρου 26 του ν. 3719/2008
(ΦΕΚ 214 Α`) του Συμβούλου Β. Αραβαντινού, τακτικού μέλους της συνθέσεως που
εκδίκασε την ανωτέρω υπόθεση, λαμβάνει μέρος αντ` αυτού στη διάσκεψη ως
τακτικό μέλος ο Σύμβουλος Α. Ντέμσιας, αναπληρωματικό μέχρι τώρα μέλος της
συνθέσεως (βλ. Σ.Ε. 3500/2009 Ολομ. και Πρακτικό Διασκέψεως της Ολομελείας
248/2009).
2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται παραδεκτώς η αναίρεση της
2250/2008 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που με
αυτή έγινε εν μέρει μόνο δεκτή η έφεση του αναιρεσείοντος Δημοσίου κατά της
2255/2004 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών και αναγνωρίσθηκε ότι το Δημόσιο υποχρεούται να καταβάλλει στον αναιρεσίβλητο το ποσό των
117.388,11 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης για το θάνατο
του υιού του, συνεπεία πρόσκρουσης του Ι.Χ. ιδιωτικού αυτοκινήτου που
οδηγούσε ο τελευταίος σε διαφημιστική πινακίδα, η οποία παρανόμως δεν είχε
απομακρυνθεί από τα αρμόδια όργανα του Δημοσίου. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είχε εκδοθεί ύστερα από αναίρεση προηγουμένης αποφάσεως του ίδιου Εφετείου (3636/2005) με την 909/2007 απόφαση του Α` Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με την αναιρεθείσα απόφαση είχε γίνει καθ` ολοκληρία δεκτή έφεση
του Δημοσίου κατά της προαναφερθείσης 2255/2004 αποφάσεως του Διοικητικού
Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε αναγνωρισθεί ότι το Δημόσιο υπεχρεούτο
να καταβάλλει στον αναιρεσίβλητο ποσό 586.940,57 ευρώ για την ίδια αιτία
(ψυχική οδύνη).
3. Επειδή, η κρινόμενη αίτηση εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον της Ολομελείας
του Συμβουλίου της Επικρατείας κατόπιν της από 15-5-2009 πράξεως του Προέδρου
του Δικαστηρίου, λόγω μείζονος σπουδαιότητος (άρθρο 14 παρ. 2 εδ. Α του
π.δ/τος 18/1989 ΦΕΚ Α` 8).
4. Επειδή, στο άρθρο 57 του πρ. διατάγματος 18/1989 "Κωδικοποίηση διατάξεων
νόμων για το Συμβούλιο της Επικρατείας" (Α 8), υπό τον τίτλο "Συνέπειες
αναίρεσης" ορίζονται τα εξής:

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.