210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Σάββατο, 04 Ιανουαρίου 2020 13:09

ΜΕΘΗ ΟΔΗΓΟΥ- ΠΕΖΟΥ - ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Κυριακή Μαντενιώτου – Λυρατζοπούλου Λέκτορας Εμπορικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΔΠΘ ΝΕΟ

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΜΕΘΗ ΟΔΗΓΟΥ- ΠΕΖΟΥ - ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ

Κυριακή Μαντενιώτου – Λυρατζοπούλου

Λέκτορας Εμπορικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΔΠΘ

 

Εισήγηση στο Πανελλήνιο Συνέδριο της Επιθεώρησης Συγκοινωνιακού Δικαίου

«ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΠΟΙΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΕΜΠΕΛΚΟΜΕΝΩΝ»,

υπό την αιγίδα και συνδιοργάνωση

της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

και του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης

20-21 Σεπτεμβρίου 2019

  1. I. ΜΕΘΗ ΟΔΗΓΟΥ
  2. Έννοια οδηγού

   Οδηγός είναι το πρόσωπο που θέτει σε κίνηση το όχημα και το κατευθύνει με δική του ευθύνη. Το όχημα πρέπει να κινείται στις οδούς και στους χώρους του άρθρου 1 ΚΟΚ, δηλαδή στις επιφάνειες που προορίζονται για δημόσια κυκλοφορία. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι εθνικοί, δημοτικοί ή κοινοτικοί οδοί καθώς και οι ιδιωτικοί όταν ο ιδιοκτήτης ανέχεται τη χρήση τους. Επίσης οι χώροι στάθμευσης των πολυκαταστημάτων, εστιατορίων, πρατηρίων υγρών καυσίμων και γενικά όλοι οι χώροι στάθμευσης.

   Οδηγός δεν είναι απαραίτητα ο κύριος του αυτοκινήτου, αλλά μπορεί να είναι και ο κάτοχός του. Κάτοχος δε του αυτοκινήτου είναι το πρόσωπο που έχει απλή φυσική εξουσία επ αυτού με βάση κάποια έννομη σχέση π.χ. μίσθωση (ΑΚ 974).[1]

Κατά το άρθρο 2 του Ν. ΓϡΝ/1911 «περί της εκ των αυτοκινήτων ποινικής και αστικής ευθύνης» κάτοχος του αυτοκινήτου θεωρείται ο κατά το χρόνο του ατυχήματος κατέχων το αυτοκίνητο, είτε κατά κυριότητα είτε από σύμβαση και το εκμεταλλεύεται στο δικό του όνομα, καθώς και αυτός που το κατέχει μετά από αυτογνώμονα κατάληψη και το χρησιμοποιεί για οποιοδήποτε σκοπό. Η αυτογνώμων κατάληψη δημιουργεί νέο πρόσωπο κατόχου με σύγχρονη κατάλυση του παλαιού κατόχου, οπότε ο τελευταίος δεν ευθύνεται ως κάτοχος. Επομένως κάτοχος, σύμφωνα με τον παραπάνω νόμο, δεν είναι αυτός που ασκεί απλά την επ αυτού εξουσία, αλλά εκείνος που εκμεταλλεύεται το αυτοκίνητο ως ιδιοκτήτης (κύριος ή επικαρπωτής) ή ο δικαιούχος σε εκμετάλλευση του αυτοκινήτου με βάση σύμβαση που έχει καταρτίσει με τον κύριο (λ.χ. μίσθωσης, χρησιδανείου).[2] Για τον καθορισμό δηλαδή της έννοιας του κατόχου εισάγεται το στοιχείο της εκμετάλλευσης με την έννοια της αποκομιδής από τη λειτουργία του αυτοκινήτου, οικονομικού οφέλους, είτε με τη μορφή του κέρδους, είτε με τη μορφή της εξυπηρέτησης διαφόρων αναγκών του κατόχου. Έτσι δεν αποβάλλει την ιδιότητα του κατόχου εκείνος που παραχωρεί ή επιτρέπει την οδήγηση του αυτοκινήτου σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς την ύπαρξη ιδιαίτερης σύμβασης. Ο κύριος που παραχωρεί τη χρήση του αυτοκινήτου του σε τρίτο, χάριν φιλικής εξυπηρέτησης για μικρό χρονικό διάστημα δεν παύει να είναι κάτοχός του, στην περίπτωση όμως που η παραχώρηση γίνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα ή αόριστο χρόνο και με την ανάληψη όλων των εξόδων συντήρησης και λειτουργίας του αυτοκινήτου από τον τρίτο, τότε κάτοχος καθίσταται ο τρίτος.[3]

   Συμπερασματικά λοιπόν, τα βασικά στοιχεία για την έννοια του κατόχου του άρθρου 2 § 2 του Ν. ΓϡΝ/1911, είναι η κατοχή του αυτοκινήτου κατά το χρόνο του ατυχήματος, κατά κυριότητα ή εκ συμβάσεως και η εκμετάλλευσή του στο δικό του όνομα. Δεν ταυτίζεται η έννοια της κατοχής του παραπάνω άρθρου με την απλή και μόνο κατοχή του αστικού δικαίου (ΑΚ 974) ούτε και με τη νομή του ίδιου άρθρου. Τέλος κάτοχος θεωρείται και ο χρησάμενος στη σύμβαση χρησιδανείου αλλά μόνο αν βαρύνεται με μέρος τουλάχιστον των εξόδων λειτουργίας.[4]

  1. Έννοια μέθης

   Η μέθη ως αποτέλεσμα της καταχρηστικής κατανάλωσης του αλκοόλ, αποτελεί πρόβλημα στην εύρυθμη και ασφαλή οδική κυκλοφορία.

   Η κατάχρηση της χρήσης αλκοόλ, ως γνωστόν, μεταβάλει την ψυχοσωματικοπνευματική κατάσταση του ανθρώπου, ανάλογα με την ποσότητα που κατανάλωσε μέσα σε ένα δεδομένο χρονικό διάστημα και το χρόνο που πέρασε από την κατανάλωση. Η μεταβολή αυτή ξεκινά με ένα αίσθημα ευφορίας, συνεχίζει με τη δημιουργία πεπλανημένων εντυπώσεων-εικόνων και δυνατοτήτων και φθάνει μέχρι την πλήρη απώλεια των αισθήσεων. Συνεπώς η κυκλοφορία αυτοκινήτου από μεθυσμένο οδηγό είναι πολύ επικίνδυνη, αφού αυτός διακατέχεται από αίσθημα ευφορίας, τάση εριστικότητας, αναπτύσσει επικίνδυνες ταχύτητες και ελιγμούς, αδιαφορεί για τον κίνδυνο υπερεκτιμώντας τις ικανότητές του για οδήγηση του αυτοκινήτου του. Συμπερασματικά ο μεθυσμένος οδηγός αποτελεί πηγή πρόκλησης επικίνδυνων ατυχημάτων με σημαντικότατες και συχνά ολέθριες συνέπειες.

     Βεβαίως υπάρχουν περιπτώσεις που ο οδηγός αν και μεθυσμένος δεν προκάλεσε το ατύχημα εξ αιτίας της μέθης του, αλλά είτε ευθύνεται ο οδηγός άλλου αυτοκινήτου είτε συντρέχουν άλλοι παράγοντες, όπως πχ οι συνθήκες του ατυχήματος και ειδικότερα η ένταση της παράβασης κανόνα του ΚΟΚ, η ώρα του ατυχήματος, οι προσωπικές ιδιότητες και η προσωπική κατάσταση του οδηγού. Δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτό ότι κάθε ατύχημα που προκαλεί ο υπό μέθη οδηγός συνδέεται πάντα με τη μέθη του. Είναι επίσης δυνατό (συχνά μάλιστα), παρά την οδήγηση υπό την επήρεια μέθης να μην προκληθεί ατύχημα. Για την απονομή επομένως του δικαίου πρέπει πάντα να εξετάζεται εάν η πρόκληση του ατυχήματος συνδέεται αιτιωδώς με τη μέθη του οδηγού. Πρώτο θέμα έρευνας αποτελεί αυτή καθαυτή η απόδειξη της μέθης του οδηγού και στη συνέχεια η εξέταση της συμμετοχής της στην πρόκληση του ατυχήματος (αιτιώδης συνάφεια). Η έρευνα για την απόδειξη της μέθης πρέπει να γίνεται με τη νόμιμη διαδικασία που προβλέπεται στο νόμο (άρθρο 42 Κ.Ο.Κ).

  1. Μέθοδοι διαπίστωσης της μέθης

Για να ανοίξετε το υπόλοιπο άρθρο πατήστε ΜΕΤΑ από την παρακάτω εικόνα στην φράση μέσα στο γκρι πλαίσιο με την ένδειξη για να

<<διαβάσετε περισσότερα πατήστε εδώ>>

NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

...

Διαβάστηκε 185 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 05 Ιανουαρίου 2020 00:02

Πολυμέσα

ΜΕΘΗ ΟΔΗΓΟΥ- ΠΕΖΟΥ - ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ

Κυριακή Μαντενιώτου – Λυρατζοπούλου

Λέκτορας Εμπορικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΔΠΘ

 

Εισήγηση στο Πανελλήνιο Συνέδριο της Επιθεώρησης Συγκοινωνιακού Δικαίου

«ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΠΟΙΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΕΜΠΕΛΚΟΜΕΝΩΝ»,

υπό την αιγίδα και συνδιοργάνωση

της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

και του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης

20-21 Σεπτεμβρίου 2019

  1. I. ΜΕΘΗ ΟΔΗΓΟΥ
  2. Έννοια οδηγού

   Οδηγός είναι το πρόσωπο που θέτει σε κίνηση το όχημα και το κατευθύνει με δική του ευθύνη. Το όχημα πρέπει να κινείται στις οδούς και στους χώρους του άρθρου 1 ΚΟΚ, δηλαδή στις επιφάνειες που προορίζονται για δημόσια κυκλοφορία. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι εθνικοί, δημοτικοί ή κοινοτικοί οδοί καθώς και οι ιδιωτικοί όταν ο ιδιοκτήτης ανέχεται τη χρήση τους. Επίσης οι χώροι στάθμευσης των πολυκαταστημάτων, εστιατορίων, πρατηρίων υγρών καυσίμων και γενικά όλοι οι χώροι στάθμευσης.

   Οδηγός δεν είναι απαραίτητα ο κύριος του αυτοκινήτου, αλλά μπορεί να είναι και ο κάτοχός του. Κάτοχος δε του αυτοκινήτου είναι το πρόσωπο που έχει απλή φυσική εξουσία επ αυτού με βάση κάποια έννομη σχέση π.χ. μίσθωση (ΑΚ 974).[1]

Κατά το άρθρο 2 του Ν. ΓϡΝ/1911 «περί της εκ των αυτοκινήτων ποινικής και αστικής ευθύνης» κάτοχος του αυτοκινήτου θεωρείται ο κατά το χρόνο του ατυχήματος κατέχων το αυτοκίνητο, είτε κατά κυριότητα είτε από σύμβαση και το εκμεταλλεύεται στο δικό του όνομα, καθώς και αυτός που το κατέχει μετά από αυτογνώμονα κατάληψη και το χρησιμοποιεί για οποιοδήποτε σκοπό. Η αυτογνώμων κατάληψη δημιουργεί νέο πρόσωπο κατόχου με σύγχρονη κατάλυση του παλαιού κατόχου, οπότε ο τελευταίος δεν ευθύνεται ως κάτοχος. Επομένως κάτοχος, σύμφωνα με τον παραπάνω νόμο, δεν είναι αυτός που ασκεί απλά την επ αυτού εξουσία, αλλά εκείνος που εκμεταλλεύεται το αυτοκίνητο ως ιδιοκτήτης (κύριος ή επικαρπωτής) ή ο δικαιούχος σε εκμετάλλευση του αυτοκινήτου με βάση σύμβαση που έχει καταρτίσει με τον κύριο (λ.χ. μίσθωσης, χρησιδανείου).[2] Για τον καθορισμό δηλαδή της έννοιας του κατόχου εισάγεται το στοιχείο της εκμετάλλευσης με την έννοια της αποκομιδής από τη λειτουργία του αυτοκινήτου, οικονομικού οφέλους, είτε με τη μορφή του κέρδους, είτε με τη μορφή της εξυπηρέτησης διαφόρων αναγκών του κατόχου. Έτσι δεν αποβάλλει την ιδιότητα του κατόχου εκείνος που παραχωρεί ή επιτρέπει την οδήγηση του αυτοκινήτου σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς την ύπαρξη ιδιαίτερης σύμβασης. Ο κύριος που παραχωρεί τη χρήση του αυτοκινήτου του σε τρίτο, χάριν φιλικής εξυπηρέτησης για μικρό χρονικό διάστημα δεν παύει να είναι κάτοχός του, στην περίπτωση όμως που η παραχώρηση γίνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα ή αόριστο χρόνο και με την ανάληψη όλων των εξόδων συντήρησης και λειτουργίας του αυτοκινήτου από τον τρίτο, τότε κάτοχος καθίσταται ο τρίτος.[3]

   Συμπερασματικά λοιπόν, τα βασικά στοιχεία για την έννοια του κατόχου του άρθρου 2 § 2 του Ν. ΓϡΝ/1911, είναι η κατοχή του αυτοκινήτου κατά το χρόνο του ατυχήματος, κατά κυριότητα ή εκ συμβάσεως και η εκμετάλλευσή του στο δικό του όνομα. Δεν ταυτίζεται η έννοια της κατοχής του παραπάνω άρθρου με την απλή και μόνο κατοχή του αστικού δικαίου (ΑΚ 974) ούτε και με τη νομή του ίδιου άρθρου. Τέλος κάτοχος θεωρείται και ο χρησάμενος στη σύμβαση χρησιδανείου αλλά μόνο αν βαρύνεται με μέρος τουλάχιστον των εξόδων λειτουργίας.[4]

  1. Έννοια μέθης

   Η μέθη ως αποτέλεσμα της καταχρηστικής κατανάλωσης του αλκοόλ, αποτελεί πρόβλημα στην εύρυθμη και ασφαλή οδική κυκλοφορία.

   Η κατάχρηση της χρήσης αλκοόλ, ως γνωστόν, μεταβάλει την ψυχοσωματικοπνευματική κατάσταση του ανθρώπου, ανάλογα με την ποσότητα που κατανάλωσε μέσα σε ένα δεδομένο χρονικό διάστημα και το χρόνο που πέρασε από την κατανάλωση. Η μεταβολή αυτή ξεκινά με ένα αίσθημα ευφορίας, συνεχίζει με τη δημιουργία πεπλανημένων εντυπώσεων-εικόνων και δυνατοτήτων και φθάνει μέχρι την πλήρη απώλεια των αισθήσεων. Συνεπώς η κυκλοφορία αυτοκινήτου από μεθυσμένο οδηγό είναι πολύ επικίνδυνη, αφού αυτός διακατέχεται από αίσθημα ευφορίας, τάση εριστικότητας, αναπτύσσει επικίνδυνες ταχύτητες και ελιγμούς, αδιαφορεί για τον κίνδυνο υπερεκτιμώντας τις ικανότητές του για οδήγηση του αυτοκινήτου του. Συμπερασματικά ο μεθυσμένος οδηγός αποτελεί πηγή πρόκλησης επικίνδυνων ατυχημάτων με σημαντικότατες και συχνά ολέθριες συνέπειες.

     Βεβαίως υπάρχουν περιπτώσεις που ο οδηγός αν και μεθυσμένος δεν προκάλεσε το ατύχημα εξ αιτίας της μέθης του, αλλά είτε ευθύνεται ο οδηγός άλλου αυτοκινήτου είτε συντρέχουν άλλοι παράγοντες, όπως πχ οι συνθήκες του ατυχήματος και ειδικότερα η ένταση της παράβασης κανόνα του ΚΟΚ, η ώρα του ατυχήματος, οι προσωπικές ιδιότητες και η προσωπική κατάσταση του οδηγού. Δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτό ότι κάθε ατύχημα που προκαλεί ο υπό μέθη οδηγός συνδέεται πάντα με τη μέθη του. Είναι επίσης δυνατό (συχνά μάλιστα), παρά την οδήγηση υπό την επήρεια μέθης να μην προκληθεί ατύχημα. Για την απονομή επομένως του δικαίου πρέπει πάντα να εξετάζεται εάν η πρόκληση του ατυχήματος συνδέεται αιτιωδώς με τη μέθη του οδηγού. Πρώτο θέμα έρευνας αποτελεί αυτή καθαυτή η απόδειξη της μέθης του οδηγού και στη συνέχεια η εξέταση της συμμετοχής της στην πρόκληση του ατυχήματος (αιτιώδης συνάφεια). Η έρευνα για την απόδειξη της μέθης πρέπει να γίνεται με τη νόμιμη διαδικασία που προβλέπεται στο νόμο (άρθρο 42 Κ.Ο.Κ).

  1. Μέθοδοι διαπίστωσης της μέθης

Για να ανοίξετε το υπόλοιπο άρθρο πατήστε ΜΕΤΑ από την παρακάτω εικόνα στην φράση μέσα στο γκρι πλαίσιο με την ένδειξη για να

<<διαβάσετε περισσότερα πατήστε εδώ>>

NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

...

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.