210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Κυριακή, 05 Ιουλίου 2020 13:29

Τροχαία Ατυχήματα στην Αλλοδαπή - Ευθύνη Αλλοδαπού Ασφαλιστή - Αρμοδιότητα Ελληνικών Δικαστηρίων ΝΕΟ

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Τροχαία Ατυχήματα στην Αλλοδαπή

Ευθύνη Αλλοδαπού Ασφαλιστή

Αρμοδιότητα Ελληνικών Δικαστηρίων (1)

Αναιρετική Διαδικασία κατ΄άρθρ. 559 αρ.1α, 9 και 19 ΚΠολΔ

(Δημοσιεύεται στην ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, τεύχος Φεβρουάριος Μάρτιος 2020)

Από 1 Μαρτίου 2002 άρχισε να ισχύει ο Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου “για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις¨ και εφαρμόζεται μόνο στις αγωγές που ασκούνται μετά την έναρξη της ισχύος του (άρθρ. 66 παρ. 1 αυτού), αντικατέστησε δε την από 27-9-1968 Διεθνή Σύμβαση των Βρυξελλών, που είχε κυρωθεί με το Ν. 1814/1988, όπως αυτή τροποποιήθηκε και αντικαταστάθηκε στην συνέχεια με μεταγενέστερες Συμβάσεις, που κυρώθηκαν με το Ν. 2004/1992. Ειδικότερα, από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 59 και 60 παρ. 1 του Κανονισμού αυτού συνάγεται, ότι καθιερώνεται ως βάση της διεθνούς δικαιοδοσίας η κατοικία του εναγομένου και επί νομικών προσώπων ο τόπος της καταστατικής έδρας τους ή της κεντρικής διοίκησης ή της κύριας εγκατάστασης.

Ο ζημιωθείς μπορεί να ασκήσει ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του σε κράτος -μέλος ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, εφόσον το οικείο δίκαιο επιτρέπει την άσκηση τέτοιας αγωγής και ο ασφαλιστής έχει την έδρα του στο έδαφος κράτους - μέλους. Ήδη τέτοια ρύθμιση εισάγεται με το άρθρο 5 της Πέμπτης Κοινοτικής Οδηγίας της 11-5-2005, η οποία θα έπρεπε να καταστεί εσωτερικό δίκαιο μέχρι 11-6- 2007.

Συνεπώς ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα και μόνιμο κάτοικο της Ελλάδος ενώπιον Ελληνικού δικαστηρίου, με αίτημα επιδίκαση αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υπέστη από αυτό.

Με την κατωτέρω δημοσιευόμενη απόφαση αναιρείται Εφετειακή απόφαση που δέχθηκε ότι, δεν υπάρχει διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων, ως προς την πρώτη ενάγουσα, ερμηνεύοντας εσφαλμένα τον Κανονισμό (Ε.Κ) με αριθμό 44/2001 του Συμβουλίου της 22 Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές υποθέσεις και ειδικότερα, τη διάταξη του άρθρου 60 παρ. 1 περ. β αυτού, (σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 1β και 11 παρ. 2 του Κανονισμού), αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα της έδρας της 1ης αναιρεσείουσας, που καθιερώνεται ως βάση της διεθνούς δικαιοδοσίας των Ελληνικών Δικαστηρίων, αρκούμενο σε λιγότερα στοιχεία, από όσα η ανωτέρω ουσιαστική διάταξη απαιτεί για την πλήρωση του πραγματικού αυτής.

Συγκεκριμένα το Εφετείο αρκέστηκε μόνον στα τυπικά στοιχεία της καταστατικής έδρας και όχι και της πραγματικής έδρας του νομικού προσώπου (1η αναιρεσείουσα), όπως ορίζει ο Κανονισμός, ενώ συγχρόνως διέλαβε ελλιπή αιτιολογία ως προς τα προσδιοριστικά στοιχεία της πραγματικής έδρας της 1ης αναιρεσείουσας. Πλέον τούτων, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον αυτοτελή ισχυρισμό της 1ης αναιρεσείουσας, αναφορικά με την άσκηση της επιχειρηματικής της δραστηριότητας στην Ελλάδα, τον οποίο ουδόλως ερεύνησε, ούτε αξιολόγησε, αν και σύμφωνα με το ιστορικό της αγωγής, η πραγματική διοίκηση της 1ης αναιρεσείουσας ασκείται στην Ελλάδα, ότι στην Ελλάδα επίσης είναι μόνιμα εγκατεστημένα τα φυσικά πρόσωπα, που τη διοικούν, που είναι Έλληνες πολίτες (2ος και 3ος ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες), ότι η 1η αναιρεσείουσα είναι εταιρεία ελληνικών συμφερόντων, ότι το προσωπικό της αποτελείται από Έλληνες πολίτες, ασφαλισμένους σε ελληνικό ασφαλιστικό φορέα - ΙΚΑ και ότι τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιεί για τις μεταφορές είναι ταξινομημένα και στην Ελλάδα και επιβαρύνονται με φόρους υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Επομένως, ιδρύεται η αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 1α, 19 και 8 του ΚΠολΔ.

 

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1.Τροχαία στην Αλλοδαπή

Βλ. σχετικά Άρθρο Γεώργιου Αμπατζή, «Η Διεθνής Δικαιοδοσία των Ελληνικών Δικαστηρίων όταν το ατύχημα συμβαίνει σε άλλο Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ΕΣυγκΔ 2015/354.

Ο ζημιωθείς μπορεί να ασκήσει ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του σε κράτος - μέλος, ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, εφόσον το οικείο δίκαιο επιτρέπει την άσκηση τέτοιας αγωγής και ο ασφαλιστής έχει την έδρα του στο έδαφος κράτους-μέλους (άρθρο 9 του Κανονισμού 44/205). Εξάλλου στο άρθρο 11 του άνω Κανονισμού ορίζεται ότι: 1) σε υποθέσεις ασφάλισης αστικής ευθύνης, ο ασφαλιστής μπορεί επίσης να προσεπικληθεί ενώπιον του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλισμένου, αν το δίκαιο του δικαστηρίου το επιτρέπει. 2) Οι διατάξεις των αρθρ. 8, 9 και 10 εφαρμόζονται σε περίπτωση ευθείας αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλιστή, εφ’ όσον η ευθεία αγωγή επιτρέπεται”. Ήδη τέτοια ρύθμιση εισάγεται με το άρθρο 5 της Πέμπτης Κοινοτικής Οδηγίας η οποία ενσωματώθηκε στο Ελληνικό Δίκαιο με το Ν. 3746/16-2-2009, ΑΠ 37/2012, ΕΣυγκΔ 2012/64.

Για να εναχθεί στην Ελλάδα αλλοδαπός ασφαλιστής για ατύχημα που έλαβε χώρα στην αλλοδαπή, πρέπει να αποδειχθεί το πραγματικό γεγονός της κατοικίας του ενάγοντος στην ημεδαπή. Όμως εν προκειμένω δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων (Έλληνας υπήκοος) είναι κάτοικος Ελλάδος, ΑΠ.379/2013, ΕΣυγκΔ 2017/370.

Τροχαία σε κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός του κράτους μέλους διαμονής του ζημιωθέντος   - 4η Κοινοτική Οδηγία ( 2000/26/ΕΚ) - ΠΔ 10/2003. Σκοπός της ανωτέρω κοινοτικής Οδηγίας και του προαναφερθέντος, εκδοθέντος σε συμμόρφωση προς αυτή, προεδρικού διατάγματος (Π.Δ.) είναι η θέσπιση ειδικών ρυθμίσεων για την αποζημίωση, που αφορά ζημία, την οποία υφίστανται τρίτοι λόγω ατυχήματος, το οποίο συνέβη σε κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός του κράτους - μέλος διαμονής του ζημιωθέντος, Εφ.Αθ.3522/2007, ΣΕΣυγκΔ 2007/584.

Τροχαίο στην Αλλοδαπή (Ιταλία) μεταξύ Ελληνικού οχήματος και Ιταλικού

Εφόσον η ένδικη αγωγή διώκει να βρει έρεισμα στις περί συμβατικής αναδοχής χρέους διατάξεις, συντρέχει περίπτωση ενοχής από σύμβαση και συνεπώς εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο 25 του ΑΚ, το δίκαιο στο οποίο έχουν υποβληθεί τα μέρη, άλλως το δίκαιο που αρμόζει στη σύμβαση από το σύνολο των ειδικών συνθηκών, ως τέτοιο δε στην προκειμένη υπόθεση, με βάση τα συνδετικά στοιχεία προσδιορισμού του αρμόζοντος από τις ειδικές συνθήκες ενοχές δικαίου, είναι το ελληνικό δίκαιο, εφόσον η ενάγουσα έχει την έδρα της στην Ελλάδα, και ο τόπος κατάρτισης της σύμβασης σωρευτικής αναδοχής χρέους είναι η Ελλάδα.(Μετά σχετικού σημειώματος Αθαν. Κρητικού, Αντιπροέδρου ΑΠ ετ.), Μον.Πρ.Αθ.382/2016, ΕΣυγκΔ 2018/262

Αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρεία που έχει έδρα σε κράτος μέλος της Ε.Ε., ενάγεται από την φερόμενη ως ζημιωθείσα, εκ του ένδικου ατυχήματος ήτοι “δικαιούχο” κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 9 παρ. 1 στοιχ. β΄ και 11 παρ. 2 του Κανονισμού 44/2001 του Συμβουλίου της 22-12-2000 για τη “δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ο οποίος (Κανονισμός) τυγχάνει άμεσης εφαρμογής στα κράτη μέλη της Ε.Ε. που δεσμεύονται από αυτόν, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε πράξη ενσωμάτωσης αυτού στην εσωτερική έννομη τάξη των κρατών μελών του, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 3 ΚΠολΔ, το παρόν δε Δικαστήριο είναι καθ’ ύλην (άρθρο 16 παρ. 12 ΚΠολΔ) και είναι κατά τόπο αρμόδιο για να τη δικάσει, Μον.Πρ.Πατρ.52/2012, ΕΣυγκΔ 2015/360.

 

Απόφ. ΑΠ.....

...

Διαβάστηκε 203 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 08 Ιουλίου 2020 09:26

Πολυμέσα

Τροχαία Ατυχήματα στην Αλλοδαπή

Ευθύνη Αλλοδαπού Ασφαλιστή

Αρμοδιότητα Ελληνικών Δικαστηρίων (1)

Αναιρετική Διαδικασία κατ΄άρθρ. 559 αρ.1α, 9 και 19 ΚΠολΔ

(Δημοσιεύεται στην ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, τεύχος Φεβρουάριος Μάρτιος 2020)

Από 1 Μαρτίου 2002 άρχισε να ισχύει ο Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου “για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις¨ και εφαρμόζεται μόνο στις αγωγές που ασκούνται μετά την έναρξη της ισχύος του (άρθρ. 66 παρ. 1 αυτού), αντικατέστησε δε την από 27-9-1968 Διεθνή Σύμβαση των Βρυξελλών, που είχε κυρωθεί με το Ν. 1814/1988, όπως αυτή τροποποιήθηκε και αντικαταστάθηκε στην συνέχεια με μεταγενέστερες Συμβάσεις, που κυρώθηκαν με το Ν. 2004/1992. Ειδικότερα, από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 59 και 60 παρ. 1 του Κανονισμού αυτού συνάγεται, ότι καθιερώνεται ως βάση της διεθνούς δικαιοδοσίας η κατοικία του εναγομένου και επί νομικών προσώπων ο τόπος της καταστατικής έδρας τους ή της κεντρικής διοίκησης ή της κύριας εγκατάστασης.

Ο ζημιωθείς μπορεί να ασκήσει ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του σε κράτος -μέλος ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, εφόσον το οικείο δίκαιο επιτρέπει την άσκηση τέτοιας αγωγής και ο ασφαλιστής έχει την έδρα του στο έδαφος κράτους - μέλους. Ήδη τέτοια ρύθμιση εισάγεται με το άρθρο 5 της Πέμπτης Κοινοτικής Οδηγίας της 11-5-2005, η οποία θα έπρεπε να καταστεί εσωτερικό δίκαιο μέχρι 11-6- 2007.

Συνεπώς ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα και μόνιμο κάτοικο της Ελλάδος ενώπιον Ελληνικού δικαστηρίου, με αίτημα επιδίκαση αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υπέστη από αυτό.

Με την κατωτέρω δημοσιευόμενη απόφαση αναιρείται Εφετειακή απόφαση που δέχθηκε ότι, δεν υπάρχει διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων, ως προς την πρώτη ενάγουσα, ερμηνεύοντας εσφαλμένα τον Κανονισμό (Ε.Κ) με αριθμό 44/2001 του Συμβουλίου της 22 Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές υποθέσεις και ειδικότερα, τη διάταξη του άρθρου 60 παρ. 1 περ. β αυτού, (σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 1β και 11 παρ. 2 του Κανονισμού), αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα της έδρας της 1ης αναιρεσείουσας, που καθιερώνεται ως βάση της διεθνούς δικαιοδοσίας των Ελληνικών Δικαστηρίων, αρκούμενο σε λιγότερα στοιχεία, από όσα η ανωτέρω ουσιαστική διάταξη απαιτεί για την πλήρωση του πραγματικού αυτής.

Συγκεκριμένα το Εφετείο αρκέστηκε μόνον στα τυπικά στοιχεία της καταστατικής έδρας και όχι και της πραγματικής έδρας του νομικού προσώπου (1η αναιρεσείουσα), όπως ορίζει ο Κανονισμός, ενώ συγχρόνως διέλαβε ελλιπή αιτιολογία ως προς τα προσδιοριστικά στοιχεία της πραγματικής έδρας της 1ης αναιρεσείουσας. Πλέον τούτων, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον αυτοτελή ισχυρισμό της 1ης αναιρεσείουσας, αναφορικά με την άσκηση της επιχειρηματικής της δραστηριότητας στην Ελλάδα, τον οποίο ουδόλως ερεύνησε, ούτε αξιολόγησε, αν και σύμφωνα με το ιστορικό της αγωγής, η πραγματική διοίκηση της 1ης αναιρεσείουσας ασκείται στην Ελλάδα, ότι στην Ελλάδα επίσης είναι μόνιμα εγκατεστημένα τα φυσικά πρόσωπα, που τη διοικούν, που είναι Έλληνες πολίτες (2ος και 3ος ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες), ότι η 1η αναιρεσείουσα είναι εταιρεία ελληνικών συμφερόντων, ότι το προσωπικό της αποτελείται από Έλληνες πολίτες, ασφαλισμένους σε ελληνικό ασφαλιστικό φορέα - ΙΚΑ και ότι τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιεί για τις μεταφορές είναι ταξινομημένα και στην Ελλάδα και επιβαρύνονται με φόρους υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Επομένως, ιδρύεται η αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 1α, 19 και 8 του ΚΠολΔ.

 

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1.Τροχαία στην Αλλοδαπή

Βλ. σχετικά Άρθρο Γεώργιου Αμπατζή, «Η Διεθνής Δικαιοδοσία των Ελληνικών Δικαστηρίων όταν το ατύχημα συμβαίνει σε άλλο Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ΕΣυγκΔ 2015/354.

Ο ζημιωθείς μπορεί να ασκήσει ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του σε κράτος - μέλος, ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, εφόσον το οικείο δίκαιο επιτρέπει την άσκηση τέτοιας αγωγής και ο ασφαλιστής έχει την έδρα του στο έδαφος κράτους-μέλους (άρθρο 9 του Κανονισμού 44/205). Εξάλλου στο άρθρο 11 του άνω Κανονισμού ορίζεται ότι: 1) σε υποθέσεις ασφάλισης αστικής ευθύνης, ο ασφαλιστής μπορεί επίσης να προσεπικληθεί ενώπιον του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλισμένου, αν το δίκαιο του δικαστηρίου το επιτρέπει. 2) Οι διατάξεις των αρθρ. 8, 9 και 10 εφαρμόζονται σε περίπτωση ευθείας αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλιστή, εφ’ όσον η ευθεία αγωγή επιτρέπεται”. Ήδη τέτοια ρύθμιση εισάγεται με το άρθρο 5 της Πέμπτης Κοινοτικής Οδηγίας η οποία ενσωματώθηκε στο Ελληνικό Δίκαιο με το Ν. 3746/16-2-2009, ΑΠ 37/2012, ΕΣυγκΔ 2012/64.

Για να εναχθεί στην Ελλάδα αλλοδαπός ασφαλιστής για ατύχημα που έλαβε χώρα στην αλλοδαπή, πρέπει να αποδειχθεί το πραγματικό γεγονός της κατοικίας του ενάγοντος στην ημεδαπή. Όμως εν προκειμένω δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων (Έλληνας υπήκοος) είναι κάτοικος Ελλάδος, ΑΠ.379/2013, ΕΣυγκΔ 2017/370.

Τροχαία σε κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός του κράτους μέλους διαμονής του ζημιωθέντος   - 4η Κοινοτική Οδηγία ( 2000/26/ΕΚ) - ΠΔ 10/2003. Σκοπός της ανωτέρω κοινοτικής Οδηγίας και του προαναφερθέντος, εκδοθέντος σε συμμόρφωση προς αυτή, προεδρικού διατάγματος (Π.Δ.) είναι η θέσπιση ειδικών ρυθμίσεων για την αποζημίωση, που αφορά ζημία, την οποία υφίστανται τρίτοι λόγω ατυχήματος, το οποίο συνέβη σε κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός του κράτους - μέλος διαμονής του ζημιωθέντος, Εφ.Αθ.3522/2007, ΣΕΣυγκΔ 2007/584.

Τροχαίο στην Αλλοδαπή (Ιταλία) μεταξύ Ελληνικού οχήματος και Ιταλικού

Εφόσον η ένδικη αγωγή διώκει να βρει έρεισμα στις περί συμβατικής αναδοχής χρέους διατάξεις, συντρέχει περίπτωση ενοχής από σύμβαση και συνεπώς εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο 25 του ΑΚ, το δίκαιο στο οποίο έχουν υποβληθεί τα μέρη, άλλως το δίκαιο που αρμόζει στη σύμβαση από το σύνολο των ειδικών συνθηκών, ως τέτοιο δε στην προκειμένη υπόθεση, με βάση τα συνδετικά στοιχεία προσδιορισμού του αρμόζοντος από τις ειδικές συνθήκες ενοχές δικαίου, είναι το ελληνικό δίκαιο, εφόσον η ενάγουσα έχει την έδρα της στην Ελλάδα, και ο τόπος κατάρτισης της σύμβασης σωρευτικής αναδοχής χρέους είναι η Ελλάδα.(Μετά σχετικού σημειώματος Αθαν. Κρητικού, Αντιπροέδρου ΑΠ ετ.), Μον.Πρ.Αθ.382/2016, ΕΣυγκΔ 2018/262

Αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρεία που έχει έδρα σε κράτος μέλος της Ε.Ε., ενάγεται από την φερόμενη ως ζημιωθείσα, εκ του ένδικου ατυχήματος ήτοι “δικαιούχο” κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 9 παρ. 1 στοιχ. β΄ και 11 παρ. 2 του Κανονισμού 44/2001 του Συμβουλίου της 22-12-2000 για τη “δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ο οποίος (Κανονισμός) τυγχάνει άμεσης εφαρμογής στα κράτη μέλη της Ε.Ε. που δεσμεύονται από αυτόν, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε πράξη ενσωμάτωσης αυτού στην εσωτερική έννομη τάξη των κρατών μελών του, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 3 ΚΠολΔ, το παρόν δε Δικαστήριο είναι καθ’ ύλην (άρθρο 16 παρ. 12 ΚΠολΔ) και είναι κατά τόπο αρμόδιο για να τη δικάσει, Μον.Πρ.Πατρ.52/2012, ΕΣυγκΔ 2015/360.

 

Απόφ. ΑΠ.....

...

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.