210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Μη Έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών εισφορών – Αξιόποινο - Αναίρεση ΝΕΟ

Μη Έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών εισφορών - Αξιόποινο όταν υπερβαίνουν το ποσό των 20.000 ευρώ και 10.000 ευρώ αντίστοιχα εντός μηνός από τότε που έγιναν απαιτητές στους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας Οργανισμούς

 

Α. Εργοδοτικές Εισφορές

    Ο εργοδότης τιμωρείται με φυλάκιση τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δραχμών (άρθρ. 1 παρ.1 Ν. 86/1967)

 

Β. Εργατικές Εισφορές

Ο εργοδότης τιμωρείται για ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δραχμών (άρθρ. 1 παρ.2 Ν. 86/1967).

 

Από την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 86/1967 προκύπτει, ότι όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), οι οποίες υπερβαίνουν το ποσό των 20.000 ευρώ, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας, οποιασδήποτε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφάλισης ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν τις καταβάλει εντός μηνός από τότε που κατέστησαν απαιτητές προς τους Οργανισμούς, τιμωρείται με φυλάκιση τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών. Και από την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σε αυτόν, που υπερβαίνουν το ποσό των 10.000 ευρώ, προκειμένου να τις αποδώσει στους ανωτέρω οργανισμούς και δεν καταβάλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους Οργανισμούς εντός μηνός, από τότε που έγιναν απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών. Σύμφωνα δε, με το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ΙΚΑ, ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μήνα, εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, κατά δε το άρθρο 26 παρ. 3 του α.ν. 1846/1951, που κυρώθηκε με τον ν. 2113/1952, οι εισφορές πρέπει να καταβληθούν από τον υπόχρεο μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από τον οριζόμενο χρόνο.

 

Αναίρεση κατά τελεσίδικης απόφασης Τριμελούς Πλημμελειοδικείου μετά από αναίρεση στο οποίο παραπέμφθηκε για τις μη παραγραφείσες τότε μερικότερες πράξεις

 

Με την 120/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, αναιρέθηκε, για τις μερικότερες πράξεις του αναφερόμενου χρονικού διαστήματος, η 196/2018 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Μετά την παραπομπή της υπόθεσης στο ίδιο δικαστήριο, εκδόθηκε η 4135/2019 απόφασή του, της οποίας ζητείται η αναίρεση. Η αίτηση - δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της 4135/2019 τελεσίδικης απόφασης, με την οποία οι αναιρεσείοντες κηρύχθηκαν ένοχοι για την αξιόποινη πράξη της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών και καταδικάσθηκαν σε συνολική ποινή φυλάκισης 9 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για τρία (3) έτη για το 2ο κατ/νο και μετατράπηκε σε χρηματική για τους 1ο και 3ο, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1 και 4 ισχύοντος ΚΠΔ, είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

 

 

Εξάλειψη του αξιοποίνου λόγω 5ετους ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ των πλημμελημάτωνπου αρχίζει από την τέλεση της αξιόποινης πράξης

Αναστολή προθεσμίας παραγραφής μέχρι αμετακλήτου της καταδικαστικής απόφασης, όχι πέραν των τριών ετών

(άρθρ. 111, 112 και 113 ΠΚ - Ν. 4619/2019 που ισχύει από 1/7/2019)

 

Η παραγραφή εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας και από τον Άρειο Πάγο (άνω άρθρα 111, 112 και 113 ΠΚ, σε συνδ. με άρθρ. 311 παρ.1, 368 εδ. α΄ περ. β΄ και 511 ΚΠΔ, (Ν. 4620/2019 που ισχύει από 1/7/2019).

 

Εξάλειψη του αξιοποίνου λόγω ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ της αποδιδόμενης στον αναιρεσείοντα μερικότερης πλημμεληματικής πράξης της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών

Παρέλευση χρονικού διαστήματος μεγαλύτερο των οκτώ (8) ετών από τον χρόνο τέλεσης μέχρι τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης

 

Σύμφωνα με τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, όπως αυτός ισχύει από 1-7-2019 (Ν.4619/2019), το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία προκειμένου για πλημμελήματα είναι πέντε έτη και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη. Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, πάντως όχι πέραν των τριών ετών για πλημμελήματα. Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 311 παρ.1, 368 εδ. α΄ περ. β΄και 511 ΚΠΔ, όπως αυτός ισχύει από 1/7/2019 (Ν. 4620/2019), προκύπτει ότι η παραγραφή ως θεσμός δημόσιας τάξης εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση της παραγραφής μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης και μετά την άσκηση της αναίρεσης, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, εφόσον η αίτηση αναίρεσης είναι τυπικά παραδεκτή, δηλαδή ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και περιέχει ένα τουλάχιστον παραδεκτό λόγο από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, χωρίς να απαιτείται να κριθεί ο λόγος αυτός και βάσιμος (άρθρο 511ΚΠΔ).

   Στην προκειμένη περίπτωση το αξιόποινο της αποδοθείσας στον αναιρεσείοντα μερικότερης πλημμεληματικής πράξης της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, που φέρεται τελεσθείσα την 1-12-2011 και αφορά σε παρασχεθείσα εργασία τον Οκτώβριο του έτους 2011, έχει εξαλειφθεί λόγω παραγραφής, αφού από το φερόμενο χρόνο τέλεσης αυτής (1-12-2011), μέχρι τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των οκτώ ετών.

 

Αναιρείται εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση

α) ως προς την περί ενοχής διάταξή της για τη μερικότερη πράξη που φέρεται ότι τελέσθηκε την 1/12/2011 και

β) ως προς την περί ποινής διάταξή της

 

Παραπομπή ως προς το αναιρούμενο μέρος περί ποινής για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, εφόσον είναι δυνατόν από τους ίδιους δικαστές (άρθρ. 522 ΚΠΔ).

 

Παύει οριστικά η ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων για τη μερικότερη πράξη της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών που φέρεται ότι τελέσθηκε την 1/12/2011 και αφορά σε εισφορές για παρασχεθείσα εργασία τον Οκτώβριο του 2011

Μετά την ληφθείσα υπόψη αυτεπαγγέλτως παραγραφή, για την φερόμενη ως τελεσθείσα την 1-12-2011 πράξη, συντρέχει λόγος αναίρεσης της απόφασης ως προς τη διάταξή της περί ενιαίας ποινής, για την επιμέτρηση της οποίας θα πρέπει να ληφθούν υπόψη, εκτός των άλλων, οι επιβληθείσες μέχρι σήμερα ποινές με την 4574/2017 απόφαση του Μονομελούς και τις 196/2018 και 4135/2019 αποφάσεις του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και η επελθούσα παραγραφή των επιμέρους πράξεων που τελέσθηκαν από 1-12-2010 μέχρι 1-2-2011 (σύμφωνα με την 120/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου και την 4135/2019 προσβαλλόμενη απόφαση) και την 1-12- 2011 (σύμφωνα με την παρούσα απόφαση).

Κατ΄ ακολουθία των ανωτέρω, παρελκούσης της έρευνας για τις συναφείς διατάξεις περί αναστολής της ποινής, μετατροπής κλπ, πρέπει: Α) να αναιρεθεί η προβαλλόμενη απόφαση εν μέρει και δη: α) ως προς τη διάταξή της που αφορά τη μερικότερη πράξη που φέρεται τελεσθείσα την 1/12/2011, ως προς την οποία πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη, β) ως προς την περί ποινής (επιμέρους, συνολική) διάταξή της, και Β) να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από τους ίδιους δικαστές, εφόσον τούτο είναι δυνατόν (522 ΚΠΔ). Κατά τα λοιπά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.  

 

Απορριπτέος ως αβάσιμος

ο μοναδικός λόγος αναίρεσης

που συνέχεται με την ενοχή των κατηγορούμενων

(άρθρ. 510 παρ.1 Δ΄ και Ε΄)

 

Οι αναιρεσείοντες, με τον σχετικό από το άρθρο 510 παρ.1 Δ' και Ε' λόγο, προβάλλουν την πλημμέλεια ότι δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση εάν τέλεσαν τα αποδοθέντα σε αυτούς αδικήματα κατ' εξακολούθηση ή άπαξ. Αβάσιμα προβάλλεται ο λόγος αναιρέσεως διότι από την απόφαση προκύπτει σαφώς ότι το Δικαστήριο έκρινε ως κατ' εξακολούθηση τελεσθέν το αδίκημα, όπως είχε πράξει και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, και γι' αυτό αναφέρει στο σχετικό σκεπτικό του τη διάταξη του άρθρου 98 ΠΚ, ως διάταξη ουσιαστικού ποινικού δικαίου, στην οποία υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν τις πράξεις. Απορριπτέος είναι ο λόγος αυτός αναιρέσεως, ο οποίος είναι και ο μόνος που συνέχεται με την ενοχή των κατηγορουμένων .

Απόφ. ΑΠ....Για να ανοίξετε την απόφαση πατήστε όχι στην παρακάτω φωτογραφία αλλά ακριβώς ΜΕΤΑ από την παρακάτω εικόνα στην φράση που είναι μέσα στο γκρι πλαίσιο με την ένδειξη για να <<διαβάσετε περισσότερα πατήστε εδώ>>

NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

 

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.