210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Έκταση (Ευθέως και Εμμέσως) Δεδικασμένου από Τελεσίδικη Απόφαση - Δεν καλύπτει Μελλοντικές Αξιώσεις που ΔΕΝ είχαν Προβλεφθεί - Έναρξη νέας 5ετους Παραγραφής από Γνώσεως της Ζημίας (Επιδείνωση της Υγείας) ΝΕΟ

Έκταση (Ευθέως και Εμμέσως) Δεδικασμένου από Τελεσίδικη Απόφαση (1)

Δεν καλύπτει Μελλοντικές Αξιώσεις που ΔΕΝ είχαν Προβλεφθεί

(Δημοσιεύεται στη ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ τεύχος Ιούνιος 2020)

Η τελεσίδικη απόφαση που εκδόθηκε επί αγωγής αποζημιώσεως, λόγω θανάτωσης ή βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου, αποτελεί δεδικασμένο για τη νέα δίκη αποζημίωσης, με την ίδια ιστορική και νομική αιτία, ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αδικοπραξία, την ευθύνη του υπαιτίου, την τυχόν συνυπαιτιότητα του παθόντος και τη ζημία που έπαθε ο ενάγων για το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στην πρώτη αγωγή, όχι όμως και για το μεταγενέστερο χρόνο, κατά τον οποίο η αδικοπραξία είναι δυνατό να εξακολουθήσει να έχει επιζήμιες συνέπειες, που δεν είχαν προβληθεί, ούτε είχαν καταστεί αντικείμενο έρευνας, κατά την πρώτη αγωγή. Συνεπώς, αν υπάρξει τελεσίδικη κρίση, ως προς την αδικοπρακτική ευθύνη του υπόχρεου, για ορισμένο χρονικό διάστημα, το παραγόμενο από την απόφαση αυτή δεδικασμένο εκτείνεται και ευθέως (άρθρα 322 και 324 ΚΠολΔ) και εμμέσως (άρθρο 331 ΚΠολΔ), μόνο στο χρονικό διάστημα, για το οποίο ζητήθηκε αποζημίωση και δεν εκτείνεται και στη μελλοντική αξίωση, εφόσον αυτή δεν έχει εισαχθεί σε δίκη και, συνακόλουθα, δεν κρίθηκε. Συνεπώς δεν εμποδίζεται η μεταγενέστερη με νέα αγωγή, μεταξύ των ίδιων προσώπων, επιδίωξη αποζημίωσης για διαφυγόντα κέρδη από την ανικανότητα για εργασία και για μεταγενέστερο χρόνο, σε σχέση με εκείνον της προηγούμενης αγωγής, υπό την προϋπόθεση της δυσμενούς απρόβλεπτης εξέλιξης της υγείας. Για το ορισμένο της αγωγής θα πρέπει ο παθών να επικαλεσθεί και να εκθέσει με την αγωγή του τα πραγματικά περιστατικά, που συνιστούν την επιδείνωση κατά τα άρθρα 111, 118 αριθμ. 4 και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για το προβλεπτό ή μη της μέλλουσας επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του παθόντος δεν ελέγχεται αναιρετικά, επειδή προκύπτει από τις αποδείξεις ή τα εκτιθέμενα στην αγωγή, ως εκτίμηση πραγματικών γεγονότων.

Τ.Ν.Π. Ο ΣΟΛΩΝ BANNER ΓΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ 80χ180 ΣΟΛΩΝ 7

 AAA ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Έναρξη νέας 5ετους Παραγραφής από Γνώσεως της Ζημίας

(Επιδείνωση της Υγείας) (2)

Στην περίπτωση που προκύπτει απρόβλεπτη δυσμενής συνέπεια από τη ζημιογόνο πράξη άρχεται νέα χωριστή παραγραφή. Ο ενάγων δεν έχει το βάρος να επικαλεσθεί το χαρακτηρισμό της ζημίας του ως απρόβλεπτης, αλλά ο εναγόμενος, ως ενιστάμενος, έχει το βάρος να επικαλεσθεί και να αποδείξει ότι η ζημία ήταν από την αρχή προβλεπτή, διότι αυτό είναι το περιεχόμενο της ενστάσεώς του.

 

Απρόβλεπτη Επιδείνωση της Υγείας

Στοιχεία Ορισμένου της Αγωγής

Αναιρετική Διαδικασία κατ΄άρθρ. 559 αρ.1, 8 και 16 ΚΠολΔ

(Ο αναιρεσείων υπέστη χωλότητα και βράχυνση 3 εκατοστών δεξιού σκέλους, έκπτωση μυϊκής μάζας κατά 30%, έκπτωση ισχύος 30%, ανισοσκελία, μείωση του κινητικού εύρους σε αμφότερα τα σκέλη, επίταση της οσφυαλγίας και κινητική αναπηρία σε ποσοστό 67% για μια τριετία).

Για το ορισμένο δεν είναι αναγκαίο η αναφορά στην αγωγή ότι η επιδείνωση της υγείας του ενάγοντος ήταν «απρόβλεπτη». Αρκεί η επίκληση των μεταγενέστερων πραγματικών περιστατικών που συνιστούν τη μελλοντική επιδείνωση. Ο ενάγων δεν φέρει το βάρος να επικαλεστεί τη ζημία του ως απρόβλεπτη. Οι εναγόμενοι είναι υποχρεωμένοι να επικαλεστούν και να αποδείξουν ότι η ζημία είναι προβλεπτή.

Αναιρείται Εφετειακή Απόφαση που απέρριψε ως απαράδεκτη τη μεταγενέστερη αγωγή αποζημίωσης του παθόντος, για διαφυγόντα εισοδήματα για το περαιτέρω χρονικό διάστημα από αυτό που επιδικάσθηκε με προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση, αφού υπήρχε δέσμευση από το δεδικασμένο αυτής, εφόσον ο ενάγων - παθών δεν επικαλείτο απρόβλεπτη επιδείνωση της υγείας του μετά την άσκηση της αρχικής αγωγής του και την συνεπεία αυτής ανικανότητά του προς εργασία για το επίδικο χρονικό διάστημα (πενταετία).

Εν προκειμένω, κρίθηκε ότι από τη σύγκριση των σωματικών βλαβών αμέσως μετά το ατύχημα και της σημερινής κατάστασης της υγείας του, η επιδείνωση της υγείας του αναιρεσείοντα δεν ήταν αντικειμενικά διαγνωστή, κατά το πέρας της αρχικής δίκης. Επομένως, το Εφετείο με το να δεχθεί ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων δεν επικαλείται απρόβλεπτη επιδείνωση της υγείας του, εσφαλμένα ερμήνευσε την ουσιαστική διάταξη του άρθρου 929 ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 914, 297, 298 ΑΚ με μη υπαγωγή των περιστατικών, που εκτίθενται στην αγωγή στο πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων δικαίου, τους οποίους παραβίασε ευθέως και συνεπώς ιδρύεται η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 1 περ. α’ ΚΠολΔ.

Επιπρόσθετα με την κατωτέρω δημοσιευόμενη απόφαση κρίθηκε ότι το Εφετείο παρά το νόμο δέχθηκε ότι απορρέει δεδικασμένο από την προηγούμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου, εφόσον τα νεότερα πραγματικά περιστατικά, που συνιστούσαν επιδείνωση της υγείας του και εκτίθενται στην ένδικη αγωγή δεν είχαν καταχθεί προς κρίση στη δίκη επί της αρχικής αγωγής, ούτε κρίθηκαν, απ’ αυτό και επομένως δεν συντρέχει ταυτότητα ιστορικής αιτίας μεταξύ των δύο δικών. Επομένως, το Εφετείο κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 321-322, 324-325 και 331 ΚΠολΔ δέχτηκε τη συνδρομή των προϋποθέσεων του δεδικασμένου κατά την εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής και της τελεσίδικης ως άνω απόφασης και συνεπώς, ιδρύεται και η αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 16 ΚΠολΔ. Δεκτός ομοίως και εκ του άρθρ. 559 αρ.8 περ.β ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης καθότι, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα πραγματικά περιστατικά που αναλυτικά περιέγραψε ο ενάγων - παθών και αποτελούσαν την ιστορική βάση της αγωγής του, με τα οποία θεμελίωνε την μελλοντική επιδείνωση της υγείας του.

 AAA ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Παράλειψη Αναφοράς στο Δικόγραφο

του Αριθμού Φορολογικού Μητρώου του Διαδίκου

Η παράλειψη αναφοράς στο δικόγραφο του αριθμού φορολογικού μητρώου (ΑΦΜ) του διαδίκου που επιδίδει ή υποβάλλει το δικόγραφο δεν συνεπάγεται από μόνο το λόγο αυτό ακυρότητα του δικογράφου, γιατί η τήρηση της υποχρέωσης αυτής δεν έχει ορισθεί με ποινή ακυρότητας, ούτε για την παράβαση αυτής χωρεί αναίρεση ή αναψηλάφηση. Για να προβληθεί βάσιμος λόγος ακυρότητας από την ανωτέρω παράλειψη, θα πρέπει αυτή να επιφέρει τη συνδρομή βλάβης στον διάδικο, που την προτείνει, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά, παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας κατ’ άρθρ. 159 παρ. 3 ΚΠολΔ.

Απορρίπτεται ως αβάσιμος ο σχετικός προβληθείς λόγος ακυρότητας καθόσον, τα απαιτούμενα κατ’ άρθρ. 118 ΚΠολΔ στοιχεία του δικογράφου της αναίρεσης αποβλέπουν στον προσδιορισμό της ταυτότητας του διαδίκου, ο οποίος εν προκειμένω προκύπτει από το όλο περιεχόμενο του αναιρετηρίου, που δεν αμφισβητούν οι αναιρεσίβλητες, ούτε επικαλούνται κάποια βλάβη από την παράλειψη αυτή.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1.Έκταση Δεδικασμένου από Τελεσίδικη Απόφαση

Σε περίπτωση που ο παθών κρίθηκε πρόσκαιρα ανίκανος προς εργασία για ορισμένο χρονικό διάστημα και του επιδικάστηκε γα το διάστημα αυτό αποζημίωση για απώλεια εισοδημάτων, δαπάνες πρόσληψης οικιακής βοηθού, κ.λπ. και με νέα αγωγή του, ζητεί πρόσθετη αποζημίωση για τις ίδιες αιτίες, λόγω της επικαλούμενης εφόρου ζωής ολικής ή μερικής αναπηρίας του, της οποίας έλαβε γνώση μετά την άσκηση της πρώτης αγωγής, το δικαστήριο δεν δεσμεύεται από το δεδικασμένο της απόφασης, ως προς την έκταση των ζημιών, διότι το δικαστήριο καλείται να κρίνει αξιώσεις του παθόντος από τις επιζήμιες συνέπειες του ατυχήματος που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής και δεν κρίθηκαν με την τελεσίδικη απόφαση. Συνεπώς, το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 937 εδ.α’ ΑΚ και του Ν.3557/2007, αφού δέχθηκε ότι η ζημία του ενάγοντος ήταν απρόβλεπτη και η έναρξη της παραγραφής άρχισε από τότε που αυτός έλαβε γνώση των δυσμενών συνεπειών στην υγεία του, η οποία δεν συμπληρώθηκε μέχρι την άσκηση της κρινόμενης αγωγής. Συνεπώς απορρίπτεται ως αβάσιμος ο εκ του άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης. ΑΠ. 1949/2017, ΕΣυγκΔ 2019/30.

Οι εμφανιζόμενες ως δήθεν απρόβλεπτες αξιώσεις αναφερόμενες σε απώλεια εισοδημάτων από την εργασία του αναιρεσείοντος, ως οδηγού επαγγελματικού αυτοκινήτου , για το χρονικό διάστημα από 1.6.2006 έως 31.12.2008 αποτελούν μέρος αναγόμενο σε μεταγενέστερο χρόνο της όλης αξίωσης για την αποθετική ζημία από τον τραυματισμό του, κατά το τροχαίο ατύχημα, η ύπαρξη της οποίας για το διάστημα από 1.9.1995 έως 31.5.1998 βεβαιώθηκε με την τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου το 2001, η οποία δημοσιεύθηκε την 16.5.2001 οπότε από της δημοσίευσής της θεωρείται ότι έχει βεβαιωθεί εμμέσως με δύναμη δεδικασμένου και έκτοτε πλέον υπόκειται σε 20ετή παραγραφή. ΑΠ. 1010/2015, ΕΣυγκΔ 2016/296

Για να προσβληθεί με το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως, απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, πρέπει η απόφαση αυτή να είναι τελεσίδικη. Η πρωτόδικη απόφαση, η οποία υπόκειται σε έφεση , γίνεται, αν δεν είναι κατά την έκδοσή της τελεσίδικη για κάποια αιτία που έχει επέλθει , όπως, διότι έχει παρέλθει η προθεσμία για έφεση ή διότι, ο διάδικος έχει παραιτηθεί από το δικαίωμα προς άσκηση της έφεσης, ή από το δικόγραφο της έφεσης που ασκήθηκε , εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση δεν υπάρχει πλέον προθεσμία προς άσκησή της. ΑΠ.513/2015, ΕΣυγκΔ 2015/172.

Η τελεσίδικη απόφαση που εκδόθηκε επί της περί αποζημιώσεως λόγω θανάτου ή βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου αγωγής, αποτελεί δεδικασμένο επί της νέας με την αυτή ιστορική και νομική αιτία δίκης, ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώραν η αδικοπραξία, την ευθύνη του υπαιτίου, την τυχόν συνυπαιτιότητα του παθόντος και τη ζημία του ενάγοντος που αναφέρεται στον οριοθετηθέντα με την πρώτη αγωγή χρόνο, για τον οποίο κρίθηκε το δικαίωμα αποζημίωσης, όχι όμως και για τον μεταγενέστερο, κατά τον οποίο είναι δυνατόν η αδικοπραξία να εξακολουθήσει να αναδίδει επιζήμιες συνέπειες, γιατί αυτές δεν κατέστησαν αντικείμενο · έρευνας στην τελεσιδίκως κριθείσα προγενέστερη αγωγή. Μον.Εφ.Αθ.2232/2019, ΕΣυγκΔ 2019/177

 NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

2.Έναρξη νέας 5ετους Παραγραφής από Γνώσεως της Ζημίας

(Επιδείνωση της Υγείας)

Κρίσιμος χρόνος για την έναρξη της νέας πενταετούς παραγραφής στην περίπτωση της απρόβλεπτης δυσμενούς εξελίξεως της υγείας του παθόντος τυγχάνει ο χρόνος κατά τον οποίο ο παθών λαμβάνει γνώση αυτής και όχι ο χρόνος κατά τον οποίο η ούτως εκδηλωθείσα, απρόβλεπτη μέχρι τότε, δυσμενής εξέλιξη επιδεινώνεται προοδευτικά, με συνέπεια την επαύξηση του αρχικά προσδιορισθέντος ποσοστού αναπηρίας από 67% σε 85%. ΑΠ.848/2018, ΕΣυγκΔ 2019/86.

 

Απόφ. ΑΠ.....

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.