210 9824002 | 6977 000 500 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   |

Αυτεπάγγελτη Εφαρμογή από τον Άρειο Πάγο του Ευμενέστερου Νόμου μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης ΝΕΟ

Αρχή Αναδρομικότητας του Επιεικέστερου Ποινικού Νόμου

 

Αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου (άρθ. 2 παρ.1 του νέου ΠΚ (Ν. 4619/2019 που ισχύει από 1/7/2019).

 

Αυτεπάγγελτη Εφαρμογή Από τον Άρειο Πάγο του Ευμενέστερου Νόμου

Μετά τη Δημοσίευση της Προσβαλλόμενης Απόφασης

 

Επί πλημμελημάτων, λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος της απειλούμενης ποινής φυλάκισης, που θεωρείται βαρύτερη της χρηματικής, επί ίσων δε ποινών φυλάκισης, λαμβάνεται υπόψη και η χρηματική ποινή.

 

Αδικήματα:

α) Ψευδής Αναφορά στην Αρχή

Σε περίπτωση που ο υπαίτιος έχει την ιδιότητα διαδίκου ή μάρτυρα τρίτου - Ανέγκλητη και μη Τιμωρητή Πράξη –

Αθώος ο κατηγορούμενος (άρθρ. 224 του ισχύοντος ΠΚ του Ν.4619/2019, στο οποίο έχει ενσωματωθεί το άρθρο 225 παλαιού ΠΚ το οποίο καταργείται

 

β) Πλαστογραφία κατ΄ εξακολούθηση ( άρθρ. 216 παρ.1 του ισχύοντος ΠΚ του Ν. 4619/2019

Απαλείφθηκε ως επιβαρυντική περίσταση η χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου από τον πλαστογράφο που συναρτάται αμέσως και ευθέως με την επιμέτρηση της ποινής.  

 

γ) Συκοφαντική Δυσφήμιση κατ΄ εξακολούθηση –

κατ΄ άρθρ. 363 του ισχύοντος ΠΚ (Ν. 4619/2019)

Τ.Ν.Π. Ο ΣΟΛΩΝ BANNER ΓΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ 80χ180 ΣΟΛΩΝ 7

AAA ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

 

Σωρευτική επιβολή της χρηματικής ποινής είναι υποχρεωτική και όχι δυνητική όπως στον παλαιό ΠΚ, και συνεπώς είναι δυσμενέστερη της πρώτης, η οποία εφαρμόζεται εν προκειμένω.      

   Κατά το άρθρο 2 παρ.1 του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019 <Αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου>. Κατά την έννοια της ίδιας διάταξης, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου ουσιαστικού ποινικού νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επιφέρει την ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση..... Αν από τη σύγκριση προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος. Ειδικότερα, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που προβλέπει το χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής, αν δε το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει το μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη, επί πλημμελημάτων, λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος της απειλούμενης ποινής φυλάκισης, που θεωρείται βαρύτερη της χρηματικής, επί ίσων δε ποινών φυλάκισης, λαμβάνεται υπόψη και η χρηματική ποινή.....

Σύμφωνα με το άρθρο 511 του ισχύοντος από 1/7/2019 ΚΠοινΔ, αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκαν, όλους τους λόγους της αναίρεσης που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 510 του ίδιου κώδικα, εκτός από τον προβλεπόμενο στο στοιχ. Β, χωρίς, όμως, να επιτρέπεται να χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου, ενώ αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης.

  Εξάλλου, σύμφωνα με τον ισχύοντα από 1/7/2019 νέο Ποινικό Κώδικα, καταργείται το προϊσχύσαν άρθρο 225 του ίδιου Κώδικα περί ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης.... Το άρθρο 224 του νέου ΠΚ υπό τον τίτλο <Ψευδής Κατάθεση> ορίζει......Στην οικεία αιτιολογική έκθεση σημειώνεται, ότι <Το άρθρο 225 έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 224 και για το λόγο αυτό καταργείται>, πλην, όμως, από την αντιπαραβολή των διατάξεων του καταργηθέντος άρθρου 225 ΠΚ και αυτών του νεοπαγούς άρθρου 224 του ίδιου Κώδικα προκύπτει, αναμφίβολα, ότι η τυποποιούμενη στην παράγραφο 2 α' του άρθρου 225 του παλαιού ΠΚ ποινικά επιλήψιμη συμπεριφορά της <ψευδούς αναφοράς στην Αρχή>, στην περίπτωση που ο υπαίτιος δεν έχει την ιδιότητα "διαδίκου" ή "μάρτυρα", για την οποία, εκτός των άλλων, καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων, δεν επικαλύπτεται από τις προβλέψεις του ισχύοντος άρθρου 224 και ως εκ τούτου πρόκειται, πλέον, για ανέγκλητη και μη τιμωρητή πράξη.

Επίσης, επιεικέστερη για τον κατηγορούμενο, σε σχέση με την προϊσχύσασα διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 ΠΚ, είναι και αυτή του νυν ισχύοντος άρθρου 216 παρ. 1 ΠΚ, σύμφωνα με την οποία <Όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή>, αφού με αυτή προβλέπεται πλέον ποινή φυλάκισης με μικρότερο κατώτατο όριο και επιπλέον απαλείφθηκε, ως επιβαρυντική περίσταση, η χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου από τον ίδιο τον πλαστογράφο, γεγονός που συναρτάται αμέσως και ευθέως με την επιμέτρηση της ποινής και, ως εκ τούτου, εφαρμόζεται εν προκειμένω.

Περαιτέρω, η αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 363 του ισχύοντος από 1/7/2019 Ποινικού Κώδικα προβλέπει για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης (άρθ. 362) φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή (η σωρευτική επιβολή της είναι υποχρεωτική και όχι δυνητική, όπως στον παλαιό Ποινικό κώδικα) και, αν η πράξη τελέστηκε δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω διαδικτύου, φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή και, συνεπώς, είναι δυσμενέστερη της πρώτης, η οποία και εφαρμόζεται εν προκειμένω.....  Τρίτος, κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, είναι κάθε άλλο, πλην του δυσφημουμένου, πρόσωπο, το οποίο με οποιονδήποτε τρόπο λαμβάνει γνώση του δυσφημιστικού γεγονότος, έστω και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, αρκεί το γεγονός να είναι επιλήψιμο γι' αυτόν, στον οποίο αποδίδεται

Τ.Ν.Π. Ο ΣΟΛΩΝ BANNER ΓΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ 80χ180 ΣΟΛΩΝ 7

AAA ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

 

Αναιρετική Διαδικασία

κατ΄άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ. Δ και Ε' ΚΠοινΔ

 

Απορριπτέοι ως αβάσιμοι οι λόγοι αναιρέσεως περί:

α) έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς την περί ενοχής κρίση της για τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμισης κατ΄ εξακολούθηση, και επιλεκτικής αξιολόγησης ορισμένων μόνο αποδεικτικών μέσων (άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠοινΔ), και   

β) περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 363-362 και 216 παρ.1 ΠΚ (άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ)

 

Η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Αθηνών κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο και επέβαλε σε αυτόν ποινή φυλάκισης 14 μηνών για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση, 8 μηνών για την πράξη της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση και ενός έτους για την πράξη της ψευδούς αναφοράς στην Αρχή κατ' εξακολούθηση και συνολική ποινή 24 μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το διαλαμβανόμενο σε αυτή σκεπτικό και διατακτικό.

Επί αναιρέσεως του κατηγορούμενου κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, όσον αφορά τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος (συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση (363-362 ΠΚ) και πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση (216 παρ. 1 ΠΚ), έκρινε, ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη από τις διατάξεις του Συντάγματος (αρθρ. 93 παρ.3) και του ΚΠοινΔ (άρθρ.139) ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, και ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 216 παρ. 1 και 363-362 ΠΚ, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε κατά πλάγιο τρόπο με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και έτσι δεν στέρησε την απόφαση νόμιμης βάσης, και απέρριψε τους αντίθετους λόγους αναίρεσης του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου.

 

Αυτοτελείς Ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου

περί Ακυρότητας της Προδικασίας

(άρθρ. 174, 175, 171 ΚΠοινΔ)

 

Πρέπει Να Προβάλλονται Μέχρι την Αμετάκλητη Παραπομπή Στο Ακροατήριο - Διαφορετικά καλύπτεται, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ληφθεί υπόψη ούτε αυτεπαγγέλτως.  

 

Αόριστο Το Αίτημα Του Κατηγορούμενου για Αναβολή Της Δίκης (άρθρ. 61 ΚΠοινΔ) και για Κρείσσονες Αποδείξεις (κληθούν και εξεταστούν μάρτυρες) - Το Δικαστήριο της Ουσίας Δεν Υποχρεούται Να Ασχοληθεί Με Αυτό ή Να το απορρίψει με την Απαιτούμενη Αιτιολογία.

 

Απορριπτέοι οι εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ', Α' (πρώην Β'), Θ' (πρώην Η') και Α' λόγοι αναίρεσης του κατηγορουμένου περί έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

   Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 174 παρ.1 εδ.β' του ισχύοντος ΚΠοινΔ, 171, 175 παρ. 1, 176 παρ. του ΚΠοινΔ, συνάγεται, ότι η πρόταση της απόλυτης ακυρότητας για πράξεις της προδικασίας πρέπει να γίνεται μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο. Διαφορετικά καλύπτεται, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ληφθεί υπόψη ούτε αυτεπαγγέλτως. Αρμόδιο δε για την κήρυξη ή μη της ακυρότητας αυτής είναι το δικαστικό συμβούλιο μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, οπότε αυτό απεκδύεται από κάθε δικαιοδοσία για την υπόθεση....

Η έλλειψη της απαιτούμενης από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναίρεσης, πρέπει να υπάρχει όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 171 παρ. 2 (170 παρ. 2 του προϊσχύσαντος ΚΠοινΔ) και 333 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή τη μείωση της ποινής, εφόσον, όμως, προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, ήτοι με όλα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωσή τους. Διαφορετικά, το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους.

Η παρεμπίπτουσα απόφαση του δικαστηρίου, που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου για αναβολή ή διακοπή της δίκης με σκοπό να προσκομισθούν νέες (κρείσσονες) αποδείξεις, κατά το άρθρο 352 παρ. 3 του ΚΠοινΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, έστω και αν η παραδοχή ή απόρριψη μιας τέτοιας αίτησης έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι το αίτημα αυτό υποβλήθηκε κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Διαφορετικά, αν, δηλαδή, το αίτημα αναβολής είναι αόριστο, το δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να ασχοληθεί με αυτό ή να το απορρίψει με την απαιτούμενη αιτιολογία.....

   Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία στην απορριπτική των αυτοτελών ισχυρισμών και του αιτήματος αναβολής κατ' άρθρο 61 ΚΠοινΔ παρεμπίπτουσα απόφασή του, καθόσον με σαφήνεια και την προσήκουσα αιτιολογική θεμελίωση αναφέρεται σ' αυτήν, ότι οι επικαλούμενες από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ακυρότητες, μεταξύ των οποίων και η του κλητήριου θεσπίσματος, αφορούν την προδικασία και, εφόσον δεν προτάθηκαν εγκαίρως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 174 και 175 ΚΠοινΔ, έχουν καλυφθεί, ενώ ορθά απορρίφθηκε ως παντελώς αόριστο, το αίτημα αναβολής της δίκης (άρθρ. 61 ΚΠοινΔ). Η παράλειψη του Δικαστηρίου να αποφανθεί επί του αιτήματος αναβολής της δίκης, προκειμένου να κληθούν και να καταθέσουν οι μάρτυρες δεν επάγεται δικονομική πλημμέλεια, ενόψει της πρόδηλης αοριστίας του εν λόγω αιτήματος, αφού δεν διευκρινίζεται για ποιο λόγο ήταν αναγκαία η κατάθεση των προσώπων αυτών .

 

Απορριπτέοι ως Αβάσιμοι οι λόγοι αναιρέσεως για

α) έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας,

β) έλλειψη ακρόασης που επιφέρει απόλυτη ακυρότητα,

γ) υπέρβαση εξουσίας

 

Οι περί του αντιθέτου δύο πρώτοι λόγοι αναίρεσης ( άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', Α' (πρώην Β'), Θ' (πρώην Η') και Α' του ΚΠοινΔ), προβάλλονται αβάσιμα, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς την απόρριψη των ανωτέρω ισχυρισμών - αιτημάτων (έλλειψη ακρόασης, υπέρβαση εξουσίας και απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο). Ειδικότερα, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων με το να απορρίψει τους ισχυρισμούς - αιτήματα του κατηγορουμένου και στη συνέχεια να προχωρήσει στην εκδίκαση της υπόθεσης, δεν υπέπεσε στις πλημμέλειες της έλλειψης από την απόφαση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, της έλλειψης ακρόασης, που επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατ΄ άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α' σε συνδ. με το άρθρο 171 παρ. 2 του ήδη ισχύοντος ΚΠοινΔ, και της υπέρβασης εξουσίας,ούτε επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, λόγω παραβίασης υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, κατά την έννοια του άρθρου 171 παρ. 1 περ. δ' ΚΠοινΔ.

 

Νομότυπη Παράσταση Πολιτικής Αγωγής για Ηθική Βλάβη Του Αμέσως Παθόντος - Εγκαλούντος

Από τα Αδικήματα της Συκοφαντικής Δυσφήμησης

κατ΄ Εξακολούθηση και της Πλαστογραφίας κατ΄ Εξακολούθηση -   Αρκεί η Αναφορά Των Αδικημάτων Στην Κατηγορία

Απορριπτέοι οι περί του αντιθέτου λόγοι αναίρεσης του κατηγορουμένου (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και Θ'

(πρώην Η') του νέου ΚΠοινΔ)

 

Οι αιτιάσεις του κατηγορουμένου περί απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο και υπέρβασης εξουσίας λόγω μη νόμιμης παράστασης της πολιτικής αγωγής, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και Θ' (πρώην Η') του νέου ΚΠοινΔ, είναι αβάσιμες. Η δήλωση πολιτικής αγωγής, η οποία κρίνεται στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και στο μέτρο που έγινε δεκτή από αυτό, είναι νομότυπη και αρκούντως ορισμένη, αφού ζητήθηκε λόγω των αδικημάτων, αρκούσης προς τούτο της αναφοράς στην κατηγορία, που εξομοιώνεται με συνοπτική έκθεση της υπόθεσης (άμεσα παθών από τις πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμηση κατ' εξακολούθηση και της πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση, για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, είναι ο εγκαλών, που εμφανιζόταν, ψευδώς, ως ανήθικο άτομο με παραβατική συμπεριφορά και ως συντάκτης των άνω ψευδών καταγγελιών και σχολίων, ο οποίος και νομιμοποιείται ενεργητικά να παραστεί ως πολιτικώς ενάγων για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης) .

 

Επαρκής Αιτιολογία Επιβολής Των Ποινών

Λήφθηκαν υπόψη η βαρύτητα των εγκλημάτων και η προσωπικότητα του κατηγορουμένου

Για την εκτίμηση των στοιχείων αυτών η προσβαλλόμενη απόφαση χρησιμοποίησε και τα ειδικώς μνημονευόμενα κριτήρια του άρθρου 79 ΠΚ, τα οποία δεν υπολείπονται εκείνων που τέθηκαν με τον ισχύοντα νέο ΠΚ (Ν. 4619/2019)

 

Κατά τα προαναφερόμενα το Δικαστήριο της ουσίας επέβαλε στον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο, ποινή φυλάκισης δεκατεσσάρων (14) μηνών για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση και οκτώ (8) μηνών για την πράξη της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση. Με ειδική σκέψη του, για την επιβολή των ποινών έλαβε υπόψη του τη βαρύτητα των εγκλημάτων που τελέστηκαν και την προσωπικότητά του, για την εκτίμηση δε των στοιχείων αυτών χρησιμοποίησε και τα ειδικώς μνημονευόμενα στην απόφαση κριτήρια του άρθρου 79 ΠΚ (όπως λχ. βλάβη που προξένησαν τα εγκλήματα, φύση, είδος και αντικείμενο αυτών, περιστάσεις χρόνου, τόπου, μέσων και τρόπου που συνόδευσαν την εκτέλεσή τους, ένταση του δόλου του κατηγορουμένου, αίτια που τον ώθησαν στην τέλεση των εγκλημάτων, σκοπό που επιδίωκε, χαρακτήρα και βαθμό ανάπτυξής κ.άλ ) αλλά και μετά τις πράξεις του και δη μετάνοια που τυχόν επέδειξε, προθυμία του να επανορθώσει τις συνέπειες των πράξεών του).Τα κριτήρια αυτά δεν υπολείπονται εκείνων που έχουν τεθεί με τον ισχύοντα νέο ΠΚ. Το Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να διαλάβει στην απόφαση αυτή άλλη ειδικότερη αιτιολογία, αφού η περί ποινής αιτιολογία συμπληρώνεται και από τα πραγματικά περιστατικά, που έγιναν δεκτά για την ενοχή του κατηγορουμένου. Επαρκής η αιτιολογία επιβολής των ποινών αυτών . Ο περί αντιθέτου λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, περί έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως είναι αβάσιμος.

 

Αναιρεί εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς:

α) την πράξη της ψευδούς αναφοράς στην Αρχή, κατ' εξακολούθηση - Αθώος ο κατηγορούμενος αναιρεσείων (άρθ. 518 ΚΠοινΔ) ως προς την πράξη αυτή, αφού δεν υπάρχει πλέον τέτοιου είδους αξιόποινη πράξη, β) την έντοκη επιδίκαση του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης και γ) τις διατάξεις της περί ποινής για την πράξη της πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση και περί συνολικής ποινής.

Απαλείφει από το σκεπτικό και διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης: α) την επιβαρυντική περίσταση της χρήσης των πλαστών εγγράφων από την πράξη της πλαστογραφίας κατ΄ εξακολούθηση και β) τη διάταξη περί έντοκής επιδίκασης του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρεθέν ως άνω στοιχ. γ΄ μέρος για νέα συζήτηση, και μόνο για την επιμέτρηση της ποινής, ως προς την πράξη της πλαστογραφίας κατ΄ εξακολούθηση και, ακολούθως για τον καθορισμό της συνολικής ποινής.

Απόφ. ΑΠ.....

NEO BANNER ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΣΙΤΑ

...

ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ newsletters prev1

legal bank

Newsletter

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Το καλάθι σας είναι άδειο.